2026-06-18T19:12:55.281Z https://turkbitigdergisi.com/OAI

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/1 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[BÜLBÜLÜ KARGA YAPMAK: BÂKÎ’YE TAKILAN “KARGA” VE “KARGAZÂDE” LAKAPLARI ÜZERİNE ELEŞTİREL BİR İNCELEME]]> <![CDATA[Turning the Nightingale into a Crow: A Critical Analysis of the Nicknames “Karga” (Crow) and “Kargazâde” (Son of Crow) Attributed to Bâkî]]> <![CDATA[Doç. Dr. Halil Sercan KOŞİK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Bâkî, Karga, Kargazâde, lakap, hiciv.]]> <![CDATA[Bâkî, Karga (row), Kargazâde (son of crow), nickname, satire. ]]> <![CDATA[Bâkî, Osmanlı edebiyatının önde gelen şahsiyetlerinden biri olan ve devrinde “sultânü’ş-şuarâ” (şairler sultanı) ünvanıyla anılan büyük bir şairdir. O; çok genç yaşta ilmi, zekâsı ve en önemlisi de şiirdeki kabiliyeti sayesinde Kanûnî Sultan Süleyman’ın dahi dikkatini çekmiş ve onun iltifatlarına mazhar olmuştur. Bâkî’nin Osmanlı Devleti tarafından el üstünde tutulması Kanûnî’nin ölümünden sonra da devam etmiş; II. Selim, III. Murad ve III. Mehmed zamanlarında da şairin hızlı yükselişi arada bir kesintilere uğrasa da sürmüştür. Bununla birlikte divan şiirinin zirve şahsiyetlerinden olan bu başarılı şair, kimilerine göre babasından dolayı kimilerine göre de kendi yüzünün şeklinden ötürü devrinde bazı şairler tarafından bazen “Karga” bazen de “Kargazâde” olarak anılmış ve şaire yazılan çeşitli hicivlerde de bu kötü lakaplar sıklıkla kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı dönem kaynaklarında ve sonraki literatürde şair için kullanılan “Karga” ve “Kargazâde” lakaplarının izini sürüp Bâkî’nin neden ve nasıl bu lakaplarla anıldığını derinlemesine incelemektir. Araştırmamız söz konusu lakabın kökenlerini, şairin fiziksel ve ahlaki özellikleri, babasının mesleği ile dönemin sert hiciv kültürü ve edebî rekabeti ekseninde analiz etmektedir. Ayrıca çalışmada şair için kullanılan “Karga” ve “Kargazâde” ifadelerinin sosyal arka planı ve bu lakabın şairin edebî mirası üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olup olmadığı da ele alınmıştır.]]> <![CDATA[Bâkî is a great poet, one of the most prominent figures in Ottoman literature, who was known in his time as sultan of poets. At a very young age, his knowledge, intelligence, and most importantly, his talent in poetry attracted the attention of Sultan Suleiman the Magnificent, earning him the Sultan’s high favor. Bâkî’s high standing within the Ottoman State continued even after Suleiman’s death; his rapid rise, although interrupted at times, persisted during the reigns of Selim II, Murad III, and Mehmed III. However, this successful poet, one of the pinnacle figures of divan poetry, was sometimes called “Karga” (Crow)  or “Kargazâde” (Son of a Crow) by certain poets of his time, either due to his father’s status or, according to others, because of his facial features. These derogatory nicknames were frequently utilized in various satirical poems directed at him. The aim of this study is to trace the usage of the nicknames “Karga” and “Kargazâde” for the poet in contemporary sources and subsequent literature, thoroughly examining why and how Bâkî came to be known by these monikers. Our research analyzes the origins of these nicknames in the context of the poet’s physical and moral traits, his father’s profession, and the era’s harsh satirical culture and literary rivalry. Furthermore, the study addresses the social background of the terms “Karga” and “Kargazâde” and explores whether these nicknames had a detrimental impact on his literary legacy.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=94165 <![CDATA[Volume:1[1-30]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/2 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[KÖY HAYATINDA YAŞATILAN KÜLTÜREL BİR MEKÂN OLARAK KÖY ODALARI: KONYA/ALTINEKİN DEDELER MAHALLESİ ÖRNEĞİ]]> <![CDATA[Village Rooms as a Cultural Space Sustained in Rural Life: The Case of Dedeler Neighborhood, Altınekin, Konya]]> <![CDATA[Emre KARPUZCU]]> <![CDATA[Doç. Dr. Turgay KABAK]]> <![CDATA[Konya, Dedeler, köy odası, kültürel miras, folklor. ]]> <![CDATA[Konya, Dedeler, village room, cultural heritage, folklore.]]> <![CDATA[Köy odaları, Türk kültür ve geleneğinde sadece fiziksel bir mekân olarak karşımıza çıkmamakta; toplumsal ilişkilerin kurulduğu, kültürel aktarımın gerçekleştiği ve sözlü geleneğin devam ettirildiği önemli yapılardan biri olarak da karşımıza çıkmaktadır. Köy yaşamı için büyük öneme sahip köy odaları, bünyesinde birçok işlevi barındırmaktadır. Misafir ağırlama, kültürel aktarım, eğitim, toplumsal denetim, karar alma, sosyalleşme gibi birçok işleve sahip köy odaları, ne yazık ki günümüz küreselleşme sürecinden olumsuz şekilde etkilenmektedir. Ayrıca, günümüzde köy odalarının sayısında belirgin bir azalma meydana gelmektedir. Fakat tüm bu olumsuz etkenlere rağmen, köy odalarının kültürel sürekliliğin sembolü olma özelliğini koruduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmanın amacı, köy odalarının geçmiş işlevlerini, günümüz işlevlerini ve kullanım şekillerini ortaya koymaktır. Çalışma, sadece Dedeler Mahallesi’ndeki köy odalarıyla sınırlı tutulmuştur. Çalışmanın amacı doğrultusunda gözlem ve görüşme tekniklerinden yararlanılmış; elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Ayrıca, elde edilen veriler işlevsel halk bilimi kuramına göre de yorumlanmıştır. Yapılan değerlendirmelerin sonucunda, köy odalarının bünyesinde hâlen birçok işleve sahip olduğu, bu işlevlerin bazılarında birtakım değişiklikler meydana geldiği; fakat köy yaşamı için oldukça büyük bir öneme sahip olduğu görülmüştür. ]]> <![CDATA[Village rooms are not merely physical spaces within Turkish culture and tradition,; they also function as significant structures where social relationships are established, cultural transmission takes place, and oral tradition is sustained. These rooms, which hold great significance for village life, encompass a wide range of functions. While they serve various purposes such as hosting guests, cultural transmission, education, social control, decision-making, and socialization they are unfortunately being negatively affected by today's globalization process. Additionally, there has been a noticeable decline in the number of village rooms today. However, despite all these negative factors, it is possible to say that village rooms retain their status as a symbol of cultural continuity. The aim of this study is to reveal the past functions, present functions, and patterns of use of village rooms. The study is limited to the village rooms located in Dedeler Neighborhood. In line with the study's objective, observation and interview techniques were utilized, and the data obtained were evaluated through descriptive analysis. Additionally, the findings were interpreted according to the functional folklore theory. As a result of the evaluations, it was determined that village rooms still serve many functions, that certain changes have occurred in some of these functions. They, however, were observed to hold quite significant importance for village life. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=90610 <![CDATA[Volume:1[54-77]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/3 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Lynne S. MCNEILL, Yaşasın Folklor: Akademik Folklor Çalışmalarına Eğlenceli, Hızlı ve Faydalı Bir Giriş, çev. Mustafa ÖZBAŞ, İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2025, 120 sayfa, ISBN: 978-625-408-889-6.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Aleyna Nur DOĞAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=90563 <![CDATA[Volume:1[78-82]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/4 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Doç. Dr. Turgay Kabak ve Dr. Öğr. Üyesi Fatih Köksal, Türk Mitolojisi, Konya: Palet Yayınları, 2026, ISBN: 978-625-8552-24-9, 238 sayfa.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Ebru ONBAŞI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=90559 <![CDATA[Volume:1[83-88]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/5 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[PİR SULTAN ABDAL’IN ŞİİRLERİNDE DİRENİŞ VE İSYAN]]> <![CDATA[Resistance and Revolt in the Poetry of Pir Sultan Abdal]]> <![CDATA[Yasemin ÇELİK]]> <![CDATA[Alevîlik, Bektaşilik, direniş, isyan, Pir Sultan Abdal.]]> <![CDATA[Alevilik, Bektaşilik, disobedience, rebellion, Pir Sultan Abdal.]]> <![CDATA[Bu makalede XVI. yüzyıl Anadolu halk şiirinin en güçlü temsilcilerinden biri olan Pir Sultan Abdal’ın şiirlerinde direniş ve isyan teması ele alınmıştır. Çalışmada Pir Sultan Abdal’ın hayatı, inanç dünyası ve sanat anlayışı tarihsel ve kültürel bağlam içinde değerlendirilmiş; şiirlerinde ortaya koyduğu muhalif söylemin bireysel bir başkaldırıdan ziyade Alevi topluluklarının kolektif hafızasını yansıtan bir duruş olduğu ortaya konmuştur. Özellikle Osmanlı–Safevi mücadelesinin yoğunlaştığı bir dönemde yaşayan Pir Sultan Abdal’ın, siyasal otoriteyi temsil eden figürlere karşı geliştirdiği açık ve tavizsiz söylem, şiirleri aracılığıyla incelenmiştir. Hızır Paşa, kadılar ve padişah gibi dönemin iktidar unsurlarının şiirlerde nasıl hedef alındığı; zulüm, adalet, hak ve hakikat kavramlarının hangi söylemsel araçlarla kurulduğu analiz edilmiştir. Makalede ayrıca Pir Sultan Abdal’ın direniş ve isyan anlayışının yalnızca siyasal değil, aynı zamanda inanç temelli ve ahlaki bir karakter taşıdığı vurgulanmıştır. Sonuç olarak Pir Sultan Abdal’ın şiirlerinde direniş ve isyanın, halk şiiri geleneği içinde tarihsel bir bilinç ve toplumsal hafıza oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.]]> <![CDATA[This article examines the themes of resistance and rebellion in the poems of Pir Sultan Abdal, one of the most powerful representatives of 16th-century Anatolian folk poetry. This study evaluates Pir Sultan Abdal’s life, belief system, and artistic vision within a historical and cultural context; it reveals that the dissenting discourse he expressed in his poems is not merely an individual rebellion but rather a stance reflecting the Collective memory of Alevi communities. Pir Sultan Abdal, who lived during a period of intense Ottoman-Safavid conflict, has been examined through his poetry for his open and uncompromising discourse against figures representing political authority. This study analyzes how figures of power during that era, such as Hızır Paşa, judges, and the sultan, were targeted in poetry; and how concepts of oppression, justice, right, and truth were constructed through various discursive tools. The article also emphasizes that Pir Sultan Abdal’s understanding of resistance and rebellion is not only political but also faith-based and moral in character. İn conclusion, it has been determined that resistance and rebellion in Pir Sultan Abdal’s poems have formed a historical consciusness and social memory within the folk poetry tradition.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=89958 <![CDATA[Volume:1[40-53]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/6 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[SEZAİ KARAKOÇ'UN PİYESLERİNDE BEKLEYİŞ]]> <![CDATA[The Waiting Theme in the Plays of Sezai Karakoç]]> <![CDATA[Elif KAHRAMAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sezai Karakoç, Türk tiyatrosu, tiyatro incelemeleri, bekleyiş, diriliş.]]> <![CDATA[Sezai Karakoç, Turkish theatre, theater reviews, waiting, resurrection]]> <![CDATA[Türk edebiyatında şair kimliğiyle ön plana çıkan Sezai Karakoç, şiirlerinin yanında hikâyeler, düşünce yazıları ve piyesler de yazmıştır. Edebî eserleriyle Türk edebiyatında kalıcı bir iz bırakan Karakoç, fikirleriyle de Türk düşüncesine ve kültürüne ayrı bir soluk getirmiştir. Diriliş düşüncesini kendisine prensip haline getiren Karakoç, diğer eserlerinde olduğu gibi piyeslerini de bu düşünce bağlamında kaleme almıştır. Ertelenen Düğün, Çeyiz, Perde, Görev ve Armağan adlı piyesleri bulunan Sezai Karakoç, Armağan dışındaki eserlerini Piyesler-1 adlı kitapta bir araya getirmiştir. Bu makalemizde Sezai Karakoç’un beş piyesinde “bekleyiş” temasını nasıl işlediğini ele alacağız. Tüm piyeslerinde bu temayı işleyen Karakoç, bize aslında hayatı sürdürürken bekleyişin ne olduğunu, nasıl olması gerektiğini göstermiştir. Sezai Karakoç piyeslerinde beklemenin bireysel ve toplumsal bir sorumluluk olduğunu ve bu beklemenin inançla gerçekleşeceğini göstermektedir. Karakoç, asıl düşüncesi olan dirilişin, inançlı ve iradeli bir bekleyişten sonra meydana geleceğini bu beş piyesinde ortaya koymaya çalışmıştır. Biz de bu doğrultuda bekleyişi diriliş düşüncesinin bir aşaması olarak değerlendireceğiz.]]> <![CDATA[Sezai Karakoç, who primarily established himself as a poet in Turkish literature, also authored short stories, intellectual essays, and plays in addition to his poetry. Karakoç left a lasting mark on Turkish literature with his literary works and introduced a distinct perspective to the Turkish thought and culture with his thought. Adopting the Resurrection (Diriliş) ideology as his guiding principle, Karakoç composed his plays, like his other works, within this intellectual framework. Sezai Karakoç, whose plays include Ertelenen Düğün (The Postponed Wedding), Çeyiz (The Dowry), Perde (The Curtain), Görev (The Duty) and Armağan (The Gift), compiled all but Armağan in the volume titled Piyesler-1 (Plays-1). In this article, we will analyze how Sezai Karakoç addresses the theme of "waiting" in his five plays. Karakoç, who explores this theme throughout all his dramatic works, essentially demonstrates to us what waiting is and how it ought to be while navigating life. In his plays, Sezai Karakoç posits that waiting is a individual and social responsibility and that this waiting must be realized through faith. Through these five plays, Karakoç endeavors to demonstrate that his core ideology, Resurrection, will materialize following a faithful and determined waiting. In this context, we will consider this waiting period as a stage in the idea of resurrection.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88953 <![CDATA[Volume:1[31-39]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/7 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[EREĞLİ (KONYA) VE ÇEVRESİNDEKİ TÜRBELER ETRAFINDA GELİŞEN SÖZLÜ KÜLTÜR VE RİTÜELLER]]> <![CDATA[Oral Culture and Rituals Developed Around the Tombs in and Around Eregli (Konya)]]> <![CDATA[Safa Gökberk ÖZBEK]]> <![CDATA[Prof. Dr. Selçuk PEKER -]]> <![CDATA[Ereğli türbeleri, Osmanlı ordusu, atalar kültü, efsane, keramet.]]> <![CDATA[Ereğli tombs, Ottoman army, helping the army, miracle.]]> <![CDATA[Ereğli, üç merkez ve yirmi sekiz taşra ilçeden oluşan Konya Büyükşehir Belediyesi siyasi sınırları içerisinde il merkezine 155 km uzaklıkta en büyük taşra ilçesidir. İlçe, Konya’nın Karapınar, Emirgazi ve Halkapınar; Niğde’nin Bor ve Ulukışla, Karaman’ın Ayrancı ilçeleri ile sınır komşusudur. Komşu olduğu ilçelerin ahalisi ile kültürel, ekonomik ve sosyal ilişkileri güçlüdür. Bu çalışmada Ereğli ilçesi ile sınır komşuları olan ilçelerde yer alan türbelerin tespiti yapılmış, türbeler hakkında alan yazınına ve sözlü kültüre dair bilgi verildikten sonra bu türbeler etrafında gelişen inanışlar gözlem ve görüşme yöntemleriyle incelenerek çeşitli değerlendirmelerde bulunulmuştur.  Alan araştırması esasına dayanan çalışmada on dördü Ereğli, üçü Ulukışla ikisi de Ayrancı ilçesinde olmak üzere etrafında sözlü kültür ve ritüel gelişen toplam on dokuz türbe tespit edilmiş olup bu türbelerin en önemli ziyaret sebeplerinin çocuk sahibi olma, çocuğun geleceğiyle ilgili talepte bulunma, sağlığa kavuşma, günahlardan arınma ve yağmur isteme olduğu görülmüştür. Türbeler etrafındaki ritüellerin ise kurban sunma, mum yakma, mum yapıştırma, toprağı suyla ıslatıp içme, pilav dağıtma konularında yoğunlaştığı belirlenmiştir. Türbede gömülü olduğuna inanılan kişilerin başlıca eylem ve kerametlerinin hayvan donuna girme, orduya yardım etme, fethe vesile olma, yaz ayında kar taşıma olduğu; bazı türbelerde yattığına inanılanlar arasında kardeşlik veya arkadaşlık gibi yakınlık ilişkilerinin bulunduğu da yapılan tespitler arasındadır. ]]> <![CDATA[Ereğli is the largest provincial district within the political borders of Konya Metropolitan Municipality, which consists of three central and twenty-eight provincial districts, 155 km from the city center. The district is located in Konya's Karapınar, Emirgazi and Halkapınar; It borders Bor and Ulukışla districts of Niğde and Ayrancı districts of Karaman. Its cultural, economic and social relations with the people of its neighboring districts are strong. In this study, the tombs located in the districts bordering Ereğli district were determined, and after giving information about the literature and oral culture about the tombs, the beliefs developed around these tombs were examined by observation and interview methods and various evaluations were made. In the study based on field research, a total of nineteen tombs, fourteen of which are in Ereğli, three in Ulukışla and two in Ayrancı district, around which oral culture and ritual have developed, have been identified, and it has been seen that the most important reasons for visiting these tombs are to have children, to make demands about the future of the child, to regain health, to be cleansed of sins, and to ask for rain. It has been determined that the rituals around the tombs are concentrated on offering sacrifices, lighting candles, sticking candles, wetting the soil with water and drinking, and distributing rice. The main actions and miracles of the people believed to be buried in the tomb were to enter the animal frost, to help the army, to be instrumental in conquest, and to carry snow in the summer; It is also among the determinations made that there are close relations such as brotherhood or friendship between some tombs.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88349 <![CDATA[Volume:2[157-190]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/8 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[“İKDAM” VE İMLÂ MESELELERİ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Doç. Dr. Özlem NEMUTLU]]> <![CDATA[İkdam, imla meseleleri, Arap alfabesi, Latin alfabesi, vokallerin yazımı]]> <![CDATA[Ikdam, spelling issues, Arabic alphabet, Latin alphabet, vocal writing.]]> <![CDATA[1894’te Ahmet Cevdet tarafından çıkarılmaya başlanan İkdam, arada kapatılan ve yeniden açılarak farklı isimlerle 1928’e kadar yayınını devam ettiren, Türk basın hayatının en uzun soluklu gazetelerinden biridir. 1935’ten itibaren farklı zaman aralıklarında ve farklı isimlerle gazetenin yayın hayatını devam ettirdiğini görürüz. Biz bu yazımızda gazetedeki imlâ meselesine dair faaliyetleri (1894-1928) genel çerçevesiyle değerlendireceğiz. Buna göre yazıların kimler tarafından kaleme alındığını, imlâ meselesinin hangi bağlamlarda tartışmalara açıldığını, kronolojiyi dikkate alarak irdeleyeceğiz. 1894-1928 yıllarında imla konusunda yazan isimler arasında Ahmet Cevdet, Ahmet Mithat Efendi, Şemsettin Sami, Ali Kemal, Ahmet Rasim, Necip Âsım, Veled Çelebi, Safvet Nezihî, Hüseyin Dâniş, Necip Âsım, Emrullah Efendi, Köprülüzade Fuad, Cenap Şehabettin, Giridîzade, Ayaz İshakî, Mustafa Nureddin, Doktor İsmail Şükrü, Sadrî Maksudî’yi görürüz. Bu isimlerden örneğin Ahmet Mithat Efendi’yle Hüseyin Dâniş arasında olduğu gibi tartışmalar yaşanmış, Ali Kemal, Necip Âsım, Veled Çelebi, Emrullah Efendi, belli başlı polemiklerin tarafları olmuşlardır. Söz konusu mevzuda birçok mesele irdelenmiştir: Dilimizde Arapça ve Farsça, akabinde Fransızca ve diğer dillerden geçen kelimelerin nasıl yazılacağı, sesli harflerin Türkçedeki rolü ve Arap alfabesinin Türkçe kelimelerin imlasında yetersiz kaldığı ve Latin alfabesine başvurulması gerektiği; özel isimlerin imlası, felsefe ve ilim terimlerinin imlası; Latin harflerine geçmenin getirdiği imla problemleri vb. bu konuda açabileceğimiz temel başlıklardır. ]]> <![CDATA[İkdam, which was started by Ahmet Cevdet in 1894, is one of the longest-running newspapers in Turkish press life, which was closed down and reopened under different names until 1928. We see that the newspaper continued its publication at different intervals and under different names from 1935 onwards. In this report, we will evaluate the newspaper's articles regarding the issue of spelling (1894-1928) within a general framework.   Accordingly, we will examine who wrote the articles, in what contexts the issue of spelling was brought up for discussion, while considering the chronology." Among the names who wrote on the subject of spelling between 1894 and 1928, we find Ahmet Cevdet, Ahmet Mithat Efendi, Şemsettin Sami, Ali Kemal, Ahmet Rasim, Necip Âsım, Veled Çelebi, Safvet Nezihî, Hüseyin Dâniş, Necip Âsım, Emrullah Efendi, Köprülüzade Fuad, Cenap Şehabettin, Giridîzade, Ayaz İshakî, Mustafa Nureddin, Doctor İsmail Şükrü, Sadrî Maksudî. Discussions took place between these individuals, such as the one between Ahmet Mithat Efendi and Hüseyin Dâniş. Additionally, Ali Kemal, Necip Âsım, Veled Çelebi, and Emrullah Efendi were involved in certain polemics. Many issues were examined on the subject, including: how to write words borrowed from Arabic, Persian, French, and other languages; the role of vowels in Turkish and the fact that the Arabic alphabet was inadequate in spelling Turkish words and that the Latin alphabet should be used; the spelling of proper nouns; the spelling of philosophical and scientific terms; the spelling problems brought about by the transition to the Latin alphabet, etc. are the basic headings that we can open on this subject. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=88317 <![CDATA[Volume:2[110-131]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/9 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[HOCAZÂDE ABDÜLAZÎZ EFENDİ’NİN TERCEME-İ MİFTÂHU’S-SA‘ÂDE FÎ KAVÂ‘İDİ’S-SİYÂDE ADLI ESERİ]]> <![CDATA[Hocazâde Abdülazîz Efendi’s Work Tıtled Terceme-i Miftâhu’s-Sa‘âde Fî Kavâ‘idi’s-Siyâde]]> <![CDATA[Muhammet H. CANKURT]]> <![CDATA[Prof. Dr. İsrafil BABACAN]]> <![CDATA[Abdülazîz Efendi, Miftâhu’s-Sa‘âde Fî Kavâ‘idi’s-Siyâde, 17. yüzyıl, tercüme, siyasetnâme.]]> <![CDATA[Abdülazîz Efendi, Miftâhu's-Sa'âde fî Kavâ'idi's-Siyâde, 17th century, translation, siyasetnâme.]]> <![CDATA[Tarihçi ve şeyhülislam Hoca Saadeddîn Efendi’nin oğlu ve Şeyhülislâm Bahâyî’nin babası olan Abdülazîz Efendi, 16. yüzyılın sonu ve 17. yüzyılın başlarında yaşamış şair ve yazarlarımızdandır. Kazaskerlik de yapmış bu âlim şairin, tezkirelerde ve bir mecmuada “Azîz” mahlasıyla yazılmış şiirleri tespit edilmiş; bazı risale mecmualarında da telifâtından parçalar olarak sayabileceğimiz birtakım kısa yazılarına rastlanmıştır. Abdülazîz Efendi’nin en fazla dikkat çeken yönü mütercimliğidir. Fars diliyle yazılmış siyaset ve ahlak konulu üç eseri Türkçeye tercüme ederek bu sahada başarılı çalışmalara imza atmıştır. Abdülazîz Efendi’nin makalemize konu olan eseri, 14. yüzyılda yaşamış Şirazlı Muhammed bin İbrahim bin Muhammed el-Îcî tarafından yazılmış, bölgede hüküm süren Muzafferî Sultanı Şâh Şücâ’ya sunulmuş siyasetnâme türündeki Miftâhu’s-Sa‘âde Fî Kavâ‘idi’s-Siyâde’nin Türkçe tercümesidir. Mütercim, eseri h. 1025 (1616) senesinde Sultan I. Ahmed’in emriyle kaleme almıştır. Mensur olarak yazılan eserde şaire ve muhtelif şairlere ait şiirler de bulunmaktadır. Mütercimin vefatından sonra istinsah edilmiş iki nüshası elimizde bulunan eser üzerine herhangi bir akademik çalışma yapılmamıştır. Eser; 17. yüzyılın tarihî, edebî ve kültürel yönüne ışık tutan ve siyasetnâme literatürüne veri sunarak katkı sağlayan önemli bir eserdir. Çalışmamızın amacı, bu eserin nüshalarını tanıtmak, edebî değeri ve muhteviyatıyla ilgili bilgi vermek, siyasetnâme vadisindeki konumuna dair bazı tespitlerde bulunmaktır.]]> <![CDATA[Abdulazîz Efendi, who was the son of the historian and şeyhulislam Hoca Saadeddin Efendi and the father of Şeyhulislam Bahayi, was among our poets and authors who lived at the end of the 16th century and the beginning of the 17th century. Poems written under the pen name "Aziz" by this learned poet, who also served as kazasker, have been identified in biographical dictionaries and an anthology; some brief writings that we might consider as excerpts from his works have also been encountered in various treatise collections. The most remarkable aspect of Abdulaziz Efendi was his work as a translator. By translating three works on politics and ethics written in Persian into Turkish, he achieved notable success in this field. The work that is the subject of our article is the Turkish translation of Miftâhu's-Sa'âde fî Kavâ'idi's-Siyâde, a work in the siyasetnâme genre written by Muhammed ibn İbrahim ibn Muhammed al-Ijı of Shiraz, who lived in the 14th century, and presented to the Muzaffarid Sultan Sah Suca who ruled the region. The translator composed the work in AH 1025 [1616] by order of Sultan Ahmed I. The work, written in prose, also contains poems by the poet himself and various other poets. No academic study has been conducted on this work, of which we possess two manuscripts copied after the translator's death. The work is significant as it sheds light on the historical, literary, and cultural aspects of the 17th century and contributes to siyasetname literature by providing scholarly data. The purpose of our study is to introduce the manuscripts of this work, to provide information regarding its literary value and content, and to make certain observations about its position within the field of siyasetname literature.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86995 <![CDATA[Volume:2[85-109]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/10 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[CUMHURİYET DÖNEMİ’NİN İLK TÜRKÇE SÖZLÜĞÜ OLARAK KABUL EDİLEN “RESİMLİ YENİ TÜRKÇE LÛGAT”]]> <![CDATA["Illustrated New Turkish Dictionary" Recognized as the First Turkish Dictionary of the Republican Period]]> <![CDATA[Mustafa ACAT]]> <![CDATA[Doç. Dr. Himmet BÜKE]]> <![CDATA[Ali Seydî, Türkiye Türkçesi, söz varlığı, sözlük bilim, sözcük türü. ]]> <![CDATA[Ali Seydi, Turkey Turkish, vocabulary, lexicography, word type.]]> <![CDATA[Ali Seydi tarafından 1929 yılının son aylarında yazılan Resimli Yeni Türkçe Lûgat isimli sözlük, Türk sözlükçülük geleneğinde Latin asıllı Türk harflerinin kabulünden sonra bu alfabeyle yazılmış ilk Türkçe ve ilk Fransızca-Türkçe iki dilli sözlük olarak büyük önem arz etmektedir. Ali Seydi, sözlüğünde Türkçe sözcüklerin yanında Arapça, Farsça ve ecnebî olarak ifade ettiği Rumca, Ermenice, Fransızca gibi çeşitli dillerden ödünçleme yöntemiyle alınan sözcükleri dâhil etmiştir. Zaman zaman halk ağızından örneklerin verilmesi, halkın gündelik hayatta kullandığı eşya, bitki vb. terimlerle birlikte yapılan eylemlerin ele alınması sözlükçülük anlayışının sadece biçim değil içerik bakımından da değişim gösterdiğini ortaya koymaktadır.  Bu çalışmada Ali Seydî tarafından yazılan “Resimli Yeni Türkçe Lûgat” isimli sözlükte bulunan Türkçe, Türkçe olarak kabul edilen ödünçleme sözcükler ve ‘ecnebî’ olarak ifade edilen sözcüklerin sesletimi hakkında bilgi verilecek, Türkçe olarak ifade edilen sözcük birimlerin sunumu, yazıldığı dönemde üstlendiği görevleri ve fiillerin durumu incelenecektir. Türkçe ve yabancı kökenli eklerin sözcükler üzerindeki etkisi ele alınarak değerlendirme yapılacaktır. Ayrıca sözlükte belirtilen sözcüklerin sözlükte belirtildiği dil esas alınıp yüzdelik oranı hesaplanarak Türkçe, Arapça, Farsça ve ecnebi kökenli sözcüklerin söz varlığı üzerindeki etkisi görünür hale gelecektir.]]> <![CDATA[Written by Ali Seydi in the final months of 1929, the dictionary titled Illustrated New Turkish Dictionary holds great significance in the tradition of Turkish lexicography as the first Turkish dictionary written in the Latin-based Turkish alphabet and the first bilingual French-Turkish dictionary. In addition to Turkish words, Ali Seydi included Arabic, Persian, and 'foreigner' words borrowed from various languages such as Greek, Armenian, and French. The fact that examples from the dialect of the people are given from time to time, and the actions performed together with the terms such as objects, plants, etc., used by the people in daily life, reveals that the understanding of lexicography has changed not only in terms of form but also in terms of content. In this study, information will be given about the pronunciation of Turkish, borrowed words accepted as Turkish and words expressed as foreigner in the dictionary titled "Illustrated New Turkish Dictionary" written by Ali Seydî, and the presentation of lexical units expressed as Turkish, the tasks they undertook at the time they were written and the status of verbs will be examined. The effect of Turkish and foreign origin-suffixes on words will be evaluated. In addition, by calculating the percentage of the words mentioned in the dictionary based on the language in which they are mentioned, the effect of words of Turkish, Arabic, Persian, and foreign origin on the vocabulary will become visible. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=86973 <![CDATA[Volume:2[146-156]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/11 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YENİSEY YAZITLARINDAN ELEGEST I (E-10) ÜZERİNE KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRME]]> <![CDATA[A Comparative Evaluation of Some Studies on the One of Yenisei Inscriptions: Elegest I (E-10)]]> <![CDATA[Tuğçe ÇULUK]]> <![CDATA[Doç. Dr. Hüsnü Çağdaş ARSLAN]]> <![CDATA[Eski Türkçe, Yenisey Yazıtları, Elegest-I, Elegeş-I, Türk Runik alfabesi.]]> <![CDATA[Old Turkic, Yenisei Inscriptions, Elegest-I, Elegesch-I, Turkic-runic alphabet.]]> <![CDATA[Yenisey Yazıtları bugünkü Tuva ve Hakasya sınırları içinde bulunan yazıtlardır. Yazıtların bugün toplam sayısı 250’ye ulaşmıştır. Bu yazıtların genel olarak benzer özelliği tarihî olaylardan çok, abide kahramanının başrolde olduğu işleri kendi ağzından anlatmış olmasıdır. Ayrıca Köktürk alfabesiyle yazılmış olan bu yazıtlar Türk tarihi ve kültürü açısından kıymetli bilgiler barındırdığı için pek çok araştırmacı Yenisey Yazıtlarını çeşitli yönleriyle incelemiştir. Yazıtlardan ilk bahseden Rumen Elçi N. G. Spafariy Milesku (Nicolae Milescu) olmuştur. Onun tuttuğu kayıtlarda Yenisey yakınlarındaki bu taş abidelere ait notlar bulunur. Milescu’nun sonrasında ilk kayda değer keşif Alman araştırmacı D. G. Messerschmidt’e aittir. Daha sonra W. Radloff, Die alttürkischen Inschriften der Mongolei adlı eserinde yazıtlardan 40 tanesini çeviri yazısı ve anlamlandırmaları ile birlikte yayımlamıştır. Türkiye Türkolojisinde yazıtlarla ilgili günümüzde çalışma yapan pek çok bilim insanı vardır. Bu makalede, Yenisey Yazıtlarından biri olan Elegest I’i (E-10) incelerken Hüseyin Namık Orkun’un, İgor Kormuşin’in, Talat Tekin’in ve Erhan Aydın’ın çeviri yazılarını ve aktarmalarını ilgili bilimsel yayınlar üzerinden karşılaştırıp bazı sonuçlara ulaşacağız.]]> <![CDATA[The Yenisei Inscriptions are inscriptions located within the present-day borders of Tuva and Khakassia. The total number of inscriptions has reached 250 today. The general common feature of these inscriptions is that they tell the deeds of the hero of the inscription in his own words rather than historical events. In addition, since these inscriptions written in the Gokturk alphabet contain valuable data in terms of Turkish history and its culture, many researchers have examined the Yenisey Inscriptions from various aspects. The first person to mention the inscriptions was the Romanian Ambassador N. G. Spafariy Milesku (Nicolae Milescu). The records he kept include notes on these stone monuments near the Yenisey. The first major discovery after Milescu belonged to the German scholar D. G. Messerschmidt. Later, W. Radloff published 40 of the inscriptions with their translations and meanings in his work Die alttürkischen Inschriften der Mongolei. There are many scientists working on inscriptions in Turkish Turkology today. In this article, while examining Elegest I (E-10), one of the Yenisey inscriptions, we will compare the transcriptions and quotations of Hüseyin Namık Orkun, Igor Kormushin, Talat Tekin and Erhan Aydın through relevant scientific publications and reach some conclusions.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=82508 <![CDATA[Volume:2[132-145]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/12 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[BARTIN’DA GELENEKSEL ZEMBİL ÖRÜCÜLÜĞÜ VE GÜNÜMÜZDEKİ MODERN UZANTILARI]]> <![CDATA[Traditional “Zembil Knitting” in Bartın and Its Modern Extensions Today]]> <![CDATA[Elif TUZCUOĞLU YİĞİT]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Bartın, el sanatları, bitkisel örücülük, zembil örücülüğü, sürdürülebilirlik.]]> <![CDATA[Bartın, crafts, herbal knitting, zembil knitting, sustainability.]]> <![CDATA[Ülkemizde hasır örücülüğü olarak bilinen el sanatı üretildiği bölgede yetişen hammaddeye bağlı olarak değişiklik gösterir. Bu çalışmada hasır örme sanatının Bartın yöresindeki örneği üzerinde durulmuştur. Çalışmada yöre kadınlarının geleneksel el çantası olarak ördüğü “zembil örücülüğü” ile başlayan bu el sanatının geçmişi, bugünü ve hasır örücülüğü nezdinde modern hayata nasıl uyum sağladığı değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı bugüne kadar bilimsel çalışma yapılmayan Bartın “zembil ve hasır örücülüğü” sanatını halkbilim literatürüne kazandırmak, Bartın ilinde mısır soymuğu örücülüğü sanatını tanıtmak ve hâla yaşayan bir sanat olduğunu belgelemektir. Bu çalışma ile teknolojinin bu kadar hızlı geliştiği bir çağda mısır soymuğundan zembil ve hasır örücülük sanatının günümüzde modern tasarımlarla ünlü markalardaki uzantıları ortaya konmuştur. Çalışmada alan araştırması ve literatür taraması yöntemleri kullanılmıştır. Kaynak kişilerle derleme yapılmış olup icra ortamlarında bulunulmuştur. Kaynak kişiler usta-çırak ilişkisi göz önünde bulundurularak belirlenmiştir. Söz konusu el sanatının, küreselleşme ve teknolojik değişmeler gibi etkenler nedeniyle modern hayata ayak uydurduğu, malzeme değişikliği olsa da sanatın geleneksel bilginin taşınarak farklı bağlamlarda devam ettiği tespit edilmiştir. Bartın’ın yaşayan en önemli el sanatlarından biri olan mısır soymuğundan “zembil ve hasır örücülüğü” nün yöredeki son durumu kayıt altına alınmıştır. ]]> <![CDATA[The handicraft known as wicker weaving in our country varies depending on the raw materials grown in the region where it is produced. In this study, the example of the art of wicker weaving in the Bartın region is emphasized. In the study, the past, present and how this handicraft, which started with "zembil knitting", which was knitted by local women as traditional handbags, adapted to modern life in the eyes of straw weaving, was evaluated. The aim of the study is to introduce the art of Bartın "zembil and wicker knitting", which has not been scientifically studied to date, to the folklore literature, to introduce the art of corn husk knitting in Bartın province and to document that it is still a living art. With this study, the extensions of the art of corn husk and wicker weaving in famous brands with modern designs in an age where technology is developing so rapidly have been revealed. In the study, field research and literature review methods were used. Compilation was made with resource persons and performance environments were attended. Resource persons were determined by taking the master-apprentice relationship into consideration. It has been determined that the handicraft in question has adapted to modern life due to factors such as globalization and technological changes, and that although there are changes in materials, the art continues in different contexts by carrying traditional knowledge. <span lang="EN" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Cambria',serif; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; color: #1f1f1f; mso-ansi-language: EN; mso-fareast-language: TR;">The latest situation in the region of "zembil and wicker weaving" made of corn husks, one of the most important handicrafts of Bartın, has been recorded.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81685 <![CDATA[Volume:1[61-76]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/13 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[MELİSA KESMEZ’İN KÜÇÜK YUVARLAK TAŞLAR ADLI ESERİNDE BUHRAN VE İYİLEŞME ARACI OLARAK SEVGİ]]> <![CDATA[Crisis and Love as Tools for Healing in Küçük Yuvarlak Taşlar by Melisa Kesmez]]> <![CDATA[Zübeyde ŞENDERİN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Küçük Yuvarlak Taşlar, Hikâye, Buhran, Sevgi, İyileşme.]]> <![CDATA[Small Round Stones, Story, Crisis, Love, Healing.]]> <![CDATA[Melisa Kesmez’in Küçük Yuvarlak Taşlar adlı kitabı, bir aile dramının iç yüzünü anlatan birbiriyle bağlantılı üç hikâyeden oluşmaktadır. “Nergis’in Hikâyesi”, “Elif’in Hikâyesi” ve “Mehmet’in Hikâyesi” başlıklı metinlerde, ailenin her bir ferdi, dramatik kopuşlarını kendi bakış açılarından anlatmaktadır. Bu dağılış, aile fertlerinin her birinde kapanmayan yaralar açmış, travmatik sonuçlarıyla yaşamlarının sonraki süreçlerinde yüzleşmek zorunda kalmışlardır. Bu hikâyelerde, olumlu ve olumsuz yönleriyle ebeveyn-çocuk ilişkilerinin karakterlerin bütün yaşamlarını etkilediği görülmektedir. Hikâyelerin her birinde ailenin bir bireyi başkişi konumundadır ve başkişilerin ağır bir buhranla boğuştukları bir kriz dönemi anlatılmaktadır. Hikâye kahramanları, bir ailenin bireyleri olarak farklı bağlamlarda birbirlerinin sevgisini ve varlığını kaybetmenin yarattığı derin üzüntüyle ağır bir ruhsal çöküş içine girmişlerdir. Aile içinde yaşanan bu kayıplar, kendi ebeveynleriyle yaşadıkları travmaları yeniden ve daha şiddetli bir şekilde tekrar gün yüzüne çıkarmakta ve bireyler buhrana gömülmektedir. Aile bireyleri için sonraki nesille (evlat-torun) kurulacak yeni bir sevgi bağı, buhrandan çıkma umudu olarak finali şekillendirmektedir. Bu incelemede, karakterlerin yaşadıkları ruhsal çöküş (buhran) ve bu çöküşten iyileşmeye giden bir çıkış yolu bulduklarını işaret eden süreç irdelenecektir. İnceleme metin tahliline dayalıdır ve psikoloji biliminin verileriyle desteklenmektedir. Bu bağlamda, travmatik deneyimler yaşayan kişilerin ağır depresif dönemlerinden çıkarken geçirdikleri iyileşme evreleri ile hikâye karakterlerinin olumlu değişim süreçleri arasındaki benzerlikler ortaya konacaktır.   ]]> <![CDATA[Küçük Yuvarlak Taşlar by Melisa Kesmez is composed of three interrelated stories that reveal the inner dimensions of a family drama. Titled “Nergis’s Story,” “Elif’s Story,” and “Mehmet’s Story,” each narrative presents a family member recounting their emotional rupture from a unique perspective. This fragmentation results in enduring wounds for each character, forcing them to confront the traumatic consequences throughout their lives. These stories illustrate how parent-child relationships—both in their positive and negative aspects—profoundly shape the characters’ entire life trajectories. In each story, one family member serves as the protagonist, and a period of severe psychological crisis is depicted. As members of the same family, these protagonists experience deep emotional collapses triggered by the loss of each other’s love and presence. These losses within the family revive past traumas involving their own parents, often in even more intense forms, pushing the characters into a state of profound crisis. Ultimately, the possibility of forming a new bond of love with the next generation—whether with children or grandchildren—emerges as a symbol of hope for healing, shaping the conclusion of the narratives. This study analyzes the process through which the characters descend into psychological breakdown and then find a path toward healing. The analysis is based on textual interpretation and supported by psychological insights. In this context, parallels are drawn between the stages of recovery experienced by individuals who have undergone traumatic experiences and the positive transformations observed in the characters.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81584 <![CDATA[Volume:1[19-43]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/14 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[ANADOLU SAHASI TÜRK DESTANLARINDA ERİL SÖYLEM]]> <![CDATA[Masculine Discourse in Turkish Epics of the Anatolian Field]]> <![CDATA[Nadir NADİRGİL]]> <![CDATA[Doç. Dr. Derya ÖZCAN GÜLER -]]> <![CDATA[Erkeklik, Destan, Eril Söylem, Söylem Analizi, Hiyerarşi.]]> <![CDATA[Masculinity, Epic, Masculine Discourse, Discourse Analysis, Hierarchy.]]> <![CDATA[Eril söylem penceresinden erkeklik alanına bakmayı hedeflediğimiz bu çalışmada, dil unsurları yanında anlatıyı bir bütün olarak değerlendiren ve bu sayede metne hâkim olan ideolojiyi tespit etmeye çalışan söylem analizinden faydalanılmıştır. Destanlardaki eril söylem analizinde erkekliğin sadece eylemsel olarak kurulmadığı, erkeğin davranışlarının söylem üzerinden anlamlandırıldığı görülür. Destanlardaki ideal erkekler, hegemonik erkekliği temsil eder ve hiyerarşide üst sıralarda yer alırlar. Hiyerarşideki bu konumlarını sadece yaptıklarına değil, aynı zamanda söylemlerine de borçludurlar. Destan kahramanı, bir yandan ideal erkeğin tarifini eril söylem üzerinden yaparken diğer taraftan hem kadın hem de kendi cinsi üzerinde bir tahakküm oluşturur. Erkekliğin bazen ‘cesur olmak’ bazen ‘sözünde durmak’ olduğunu vurgulayan bu söylemler toplumun ideal erkekten beklentilerini gösterir. Bunun yanında kadını ötekileştirmek ve hegemonik erkeğin dışındaki erkek grupları üzerinde tahakküm yaratmak için de eril söylemden faydalanıldığı da çalışmada tespit edilmiştir. Bazı kadın kahramanların daha görünür olabilmek ve varlıklarını hissettirebilmek adına eril söyleme başvurdukları da dikkat çekmektedir. Erkekliğe söylem penceresinden bakan bu çalışma, Anadolu sahası Türk destan edebiyatının temel eserleri olan Oğuz Kağan, Dede Korkut, Köroğlu, Battal ve Danişmend Gazi destanları temel alınarak yorumlanmıştır. Böylelikle, hegemonik erkek kahramanın, hiyerarşide üst sıralara çıkmak ve diğer gruplar üzerinde tahakküm oluşturmak için eril söyleme nasıl başvurduğu sorusuna aranan yanıt bu çalışmanın ana fikrini oluşturmaktadır. ]]> <![CDATA[In this study, which aims to explore the field of masculinity from the perspective of masculine discourse, discourse analysis is employed. This approach evaluates not only the linguistic elements but also the narrative as a whole, thereby seeking to identify the dominant ideology within the text. The analysis of masculine discourse in epics reveals that masculinity is constructed not solely through action; rather, the behaviors of men are also imbued with meaning through discourse. The ideal men depicted in these epics embody hegemonic masculinity and occupy a superior position within the social hierarchy. They owe this status not only to their actions but also to their use of masculine discourse. On the one hand, the epic hero defines the ideal man through masculine discourse; on the other, he establishes domination over both women and other men. These discourses, which sometimes define masculinity as “bravery” and at other times as “keeping one’s word,” illustrate society’s expectations of the ideal man. Furthermore, the study finds that masculine discourse is employed both to marginalize women and to assert dominance over male groups outside the hegemonic norm. It is also noteworthy that some female heroes adopt masculine discourse as a strategy to increase their visibility and assert their presence. This study, which examines masculinity through the lens of discourse, is grounded in the analysis of the Oghuz Kagan, Dede Korkut, Köroğlu, Battal Gazi, and Danişmend Gazi epics, which form the core of Anatolian Turkish epic literature. Thus, the central question of how the hegemonic male protagonist uses masculine discourse to ascend to the top of the hierarchy and to establish domination over other groups constitutes the main focus of this study.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81478 <![CDATA[Volume:1[44-60]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/15 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[ŞEYH ŞÂBAN-I VELİ DERGÂHININ SON ŞEYHİ ATÂULLAH ARMAY EFENDİ’NİN HAYATI VE ŞİİRLERİ]]> <![CDATA[The Life and Poetry of Ataullah Armay Efendi, The Last Sheikh of the Sheikh Shaban-i Veli Durgah ]]> <![CDATA[Prof. Dr. Eyüp AKMAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Tasavvuf, Şeyh Ataullah Armay Efendi, Şeyh Şaban-ı Veli, Şeyh Şaban-ı Veli Türbesi, Kastamonu.]]> <![CDATA[Sufism, Sheikh Ataullah Armay Efendi, Sheikh Shaban-ı Veli, Sheikh Shaban-ı Veli Shrine, Kastamonu.]]> <![CDATA[Şabaniye, Halvetiyye tarikatının bir kolu olan Cemâliye’nin bir şubesidir.  Kastamonu’da Şeyh Şaban-ı Veli’ye izafeten XVI. yüzyılda teşekkül etmiştir. Kastamonu’da Şaban-ı Veli’den sonra posta on yedi şeyh oturmuştur. Bunların sonuncusu Şeyh Mehmet Atâullah Armay Efendi’dir. 1882-1942 yılları arasında yaşamıştır. Hem anne hem de baba tarafından şeyh ailesine mensuptur. Annesi, Hâlidî tarikatı şeyhlerinden Şeyh Ahmed Siyâhî’nin torunudur. Atâullah Efendi 19 Mart 1897 tarihinde posta oturmuştur. Çok yönlü bir şahsiyettir. Şiire, musikiye meraklıdır. Ataullah Efendi’nin zaman zaman siyasi faaliyetleri de olmuştur. 1910 yılında Kastamonu İstinaf Mahkemesi üyeliğine seçilmiştir. Sultan Mehmed Reşad’ın tahta çıkışını tebrik için İstanbul’a giden heyetin içinde yer almıştır. 1912 tarihinde İttihat ve Terakki Cemiyeti murahhaslığına tayin edilmiş, 1333 Hicrî yılında da (1914) cemiyetin mesul kâtipliğine seçilmiştir. Meşrutiyet Dönemi’nde Donanma Cemiyeti Meclis-i Umûmî azalığında bulunmuştur. Millî Mücadele’de Kastamonu’da aktif rol almış, bu süreçte mühim katkıları görülmüştür. Bu yazımızda Ataullah Efendi’nin hayatı ve şeceresi üzerinde durulmuş ve onun şairlik yönüne vurgu yapılarak beş şiirine yer verilmiştir. Atâullah Efendi ile ilgili belgeler ekler kısmına ilave edilmiştir.  ]]> <![CDATA[The Şabaniye is a branch of the Cemaliye, itself a sub-order of the Halvetiyye Sufi order. It was established in Kastamonu in the 16th century and is attributed to Sheikh Shaban-ı Veli. Following Shaban-ı Veli, seventeen sheikhs held the position in Kastamonu. The last of these was Sheikh Mehmet Ataullah Armay Efendi, who lived between 1882 and 1942. He came from a family of sheikhs on both his mother’s and father’s sides. His mother was the granddaughter of Sheikh Ahmed Siyahi, one of the sheikhs of the Halidi order. Ataullah Efendi assumed the position on March 19, 1897. He was a multifaceted personality, with interests in poetry and music. Ataullah Efendi also engaged in political activities from time to time. In 1910, he was elected as a member of the Kastamonu Court of Appeal. He was part of the delegation that went to Istanbul to congratulate Sultan Mehmed Reşad on his accession to the throne. In 1912, he was appointed as a representative of the Committee of İttihat ve Terakki, and in the Hijri year 1333 (1914), he was elected as the society’s secretary. During the Constitutional Era, he served as a member of the General Assembly of the Navy Society. He played an active role in Kastamonu during the National Struggle, making significant contributions throughout this period. This article focuses on the life and genealogy of Ataullah Efendi, emphasizing his poetic side and including five of his poems. Documents related to Ataullah Efendi are provided in the appendix.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=81359 <![CDATA[Volume:1[1-18]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/16 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Atıf AKGÜN, İzmir’in Balkan Göçmeni Edipleri (İnceleme ve Metinler). Ankara: İKSAD Yayınevi, 2024, ISBN: 978-625-367-888-3, 192 sayfa.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Gülser Nazlı BAŞAR]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80326 <![CDATA[Volume:1[77-80]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/17 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Fazıl ÖZDAMAR, Tebriz Âşıklık Geleneği ve Tebrizli Âşık Ali (Ali Feyzullahî Vahid). Ankara: Berikan Yayınevi, 2014, ISBN: 978-975-267-980-1, 320 sayfa]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Yağmur KALINPARMAK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=80164 <![CDATA[Volume:1[81-84]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/18 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[GÜMÜŞGÜN-ISPARTA ALEVİ-BEKTAŞİLERİNİN ON İKİ ERKAN RİTÜELLERİNİN MAHİYETİ]]> <![CDATA[The Nature of the Twelve Erkan Rituals of Gumusgun-Isparta Alevi-Bektashis]]> <![CDATA[Şükrüye Fulden ERGİN]]> <![CDATA[Hakan Acar]]> <![CDATA[Alevi-Bektaşi, Ritüel, Kültür, İnanç, Bellek.]]> <![CDATA[Alevi-Bektashi, Ritual, Culture, Faith, Memor.]]> <![CDATA[Anadolu’nun kültürel mozaiğinde önemli bir yer tutan Alevi-Bektaşi geleneği, tarihsel ve kültürel dinamikler ışığında derinlemesine incelemeyi hak eden zengin bir mirastır. Ortaya çıkan Alevi-Bektaşi geleneği olarak inşa edilen yapının oluşmasında etkili olan tarihi kırılma noktaları ve Alevi-Bektaşi inancının Anadolu’da kökleşip şekillenmesinde Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş Veli, Baba İlyas ve Baba İshak gibi önder şahsiyetlerin toplumsal hafızadaki yerleri vurgulanmıştır. <span style="font-size: 9.5pt; line-height: 115%; font-family: 'Cambria',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: TR; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">Isparta’nın Gönen ilçesine bağlı Gümüşgün (Baladız) köyü Alevi erkânlarındaki ritüellerin tarihsel bağlamı ve işlevleri incelenmiş, bu ritüellerin inanç sistemindeki yeri tespit edilmiştir. Alevilikteki temel ritüeller, topluluğun manevi değerlerini yaşatma, birliği pekiştirme ve ahlaki eğitimi sağlama işlevleriyle öne çıkmaktadır. Bu bağlamda Alevi-Bektaşilerin derinden bağlı olduğu ve cem törenlerinin anlamını ihya eden ikrar, musahiplik, Hakk’a ibadet, Allah, Muhammed, Ali sevgisi, rızalık, sabır, edep gibi değerlerin üzerinden oluşturulan temel ritüellerin tarihsel kökenleri ve Alevi toplumu üzerindeki etkileri detaylandırılmıştır. Erenlerin On İki Erkanı olarak adlandırılan sıralı bir şekilde ilerleyen ritüelin çözümlenmesi bağlam merkezli metottan yararlanılarak okuyucuya sunulmaktadır. Gözlemci bakış açısıyla ele alınan çalışma bu erkanlara sahiplik eden kaynak kişilerin aktardığı verilerle gözlemlenmiştir. Yapılan çalışmanın özel bir bölge üzerinden ilerlemesi Gümüşgün coğrafyasındaki Alevi-Bektaşi kültürünün oluşması ve devam ettirdiği ritüellerin gelenek haline dönüşmesi daha sonrasında yapılacak çalışmalara kaynaklık etmesi açısından aynı zamanda karşılaştırmalı örneklere kaynaklık edebilme özelliği taşımaktadır.]]> <![CDATA[The Alevi-Bektashi tradition, which holds an important place in the cultural mosaic of Anatolia, is a rich heritage that deserves to be analyzed in depth in the context of historical and cultural dynamics. The historical breaking points that have been effective in the formation of the structure built as the Alevi-Bektashi tradition and the place of leading figures such as Ahmet Yesevi, Haci Bektas Veli, Baba Ilyas and Baba Ishak in the social memory in the shaping of the Alevi Bektasi belief in Anatolia are emphasized. The historical context and functions of the rituals in the Alevi rituals of the village of Gümüsgün (Baladız) in Gönen district of Isparta have been analyzed and the place of these rituals in the belief system has been determined. The main rituals in Alevism stand out with their functions of keeping the spiritual values of the community alive, reinforcing unity and providing moral education. In this context, the rituals of ikrar, musahiplik, worship of God, Allah, Muhammad, and the worship of Hakk, which revive the meaning of the cem ceremonies, to which Alevi-Bektashis are deeply attached. The study, which was handled objectively from the observer's point of view, was observed with the data provided by the resource persons who own these figures. The progress of the study through a special region, the formation of the Alevi-Bektashi culture in Gümüşgün geography and the transformation of the rituals it continues into tradition, has the feature of being a source of comparative examples in terms of being a source for future studies.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79288 <![CDATA[Volume:2[135-158]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/19 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[OĞUZ KAĞAN DESTANI’NDA SAYILAR]]> <![CDATA[Numbers in the Saga of Oguz Kagan]]> <![CDATA[Murat İNAN]]> <![CDATA[Oğuz Kağan, Sayılar, Reşideddin, Destan, Anlatı.]]> <![CDATA[Oguz Kagan, Numbers, Reşideddin, Epic, Narrative.]]> <![CDATA[dilin zaman içinde evrimiyle onunla birlikte gelişmiştir. Bu nedenle sayılar, o dili konuşan insanların sosyal, kültürel, eğitimsel, ekonomik, coğrafi, demografik, askeri ve politik yaşamlarını, gelenek ve göreneklerini yansıtabilir. Yüzyıllar boyunca toplumlar belirli sayılara çeşitli anlamlar ve işlevler yükleyerek formulistik sayılar oluşturmuşlardır.  Sayıların anlamları, kullanıldıkları bağlama göre değişmektedir. Türk mitolojisinde, özellikle Oğuz Kağan Destanı'nda, sembolik ve kendine özgü değer taşıyan formulistik sayılar, olaylar ve karakterler hakkında farklı bilgiler sağlayarak destanı zenginleştirmektedir. Türklerin kadim yaşamlarındaki sayılar günümüze kadar aynı önem ve kutsallığı taşımaya devam etmiştir. Çalışmamızda Zeki Velidi Togan'ın (1978) “Oğuz Destanı, Reşideddin Oğuzname, Tercüme ve Tahlil” adlı eserindeki sayılar sembolik anlamları açısından incelenmiştir. Ayrıca ilgili literatür çalışmalarında sayıların zaman, mekân, toplumsal yaşam ve dini inançlar gibi alanlardaki bulgulara da yer verilmiştir. Çalışmamızdan aldığımız verilere göre; Oğuz Kağan Destanı'ndaki sayıların sıklıkla kullanıldığı, destanın etkisini artırdığı, metnin yapısal bütünlüğünü ve anlatı gücünü önemli ölçüde etkilediği sonucuna varılmıştır.]]> <![CDATA[<span lang="EN-GB" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Cambria',serif; mso-ascii-theme-font: major-latin; mso-hansi-theme-font: major-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-GB;">The use of numbers began with the existence of language and evolved alongside its development over time. Therefore, numbers can reflect the social, cultural, educational, economic, geographical, demographic, military, and political lives, as well as the traditions and customs, of the people who speak that language. Throughout centuries, societies have assigned various meanings and functions to specific numbers, creating formulaic numbers. The meanings of numbers vary depending on the context in which they are used. In Turkish mythology, especially in the Oguz Kagan Epic, symbolic and unique formulaic numbers enrich the narrative by providing different insights into events and characters. Numbers from the ancient lives of Turks have retained their significance and sacredness to this day. <span lang="EN-GB" style="font-size: 10.0pt; font-family: 'Cambria',serif; mso-ascii-theme-font: major-latin; mso-hansi-theme-font: major-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-GB;">In our study, the symbolic meanings of numbers in Zeki Velidi Togan's (1978) work “Oğuz Destanı, Reşideddin Oğuzname, Tercüme ve Tahlil” were analyzed. Additionally, findings from relevant literature regarding the role of numbers in areas such as time, space, social life, and religious beliefs were included. Based on the data from our research, it was concluded that the frequent use of numbers in the Oguz Kagan Epic enhances its impact, significantly influences the structural coherence of the text, and strengthens its narrative power.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=79034 <![CDATA[Volume:2[105-122]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/20 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[İSTANBUL REALİST HALK HİKAYELERİNDE MİZAH]]> <![CDATA[Humor in Istanbul Realist Folk Stories]]> <![CDATA[Yasin UYSAL]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[İstanbul Realist Halk Hikâyeleri, Meddah Hikâyeleri, Mizah, Güldürü.]]> <![CDATA[Istanbul Realist Folk Stories, Meddah Stories, Humor, Laughing.]]> <![CDATA[Türk anlatma geleneği içerisinde kendisine has özellikler barındıran pek çok tür bulunmaktadır. İstanbul realist halk hikâyeleri de bu türlerden biridir. Söz konusu bu tür, mizahî olarak klasik anlatma geleneğinden farklı özellikler barındırmaktadır. Bu çalışmada da İstanbul realist halk hikâyelerindeki mizahî özellikler ve unsurlar genel bir biçimde açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada ilk olarak İstanbul realist halk hikâyeleri hakkında tür, adlandırma ve içerik yönünden bazı açıklamalar yapılmıştır. Bunun ardından ana kısımda bu gelenek içerisinde var olan çeşitli halk hikâyelerinde mizahî anlatım üzerinde durulmuştur. Çalışmada İstanbul realist hak hikâyelerinde güldürü ve mizah unsurlarının ne şekilde yer aldığı incelenmiştir. Yapılan inceleme ve açıklamaların sonucunda ise İstanbul realist halk hikâyelerinde mizahın tarafımızca tespit edilen dört özellik ile şekillendiği görülmüştür. Bunlar gerçeklik ve kurmacanın iç içe geçmesi; anlatım içerisinde hızlı süreklilik, eleştiriye ve propagandaya dayalı olması; davranış, olay, konuşma, etik ve etnik özelliklere dayalı mizah yapma olarak sıralanabilir. Sonuç olarak bu çalışmada ele alınan anlatma geleneğinin mizahî yönü ve özellikleri tespit edilip farklı açılarla incelenmiştir.]]> <![CDATA[There are many genres with their own characteristics within the Turkish narrative tradition. Istanbul realistic folk tales are one of these genres. This genre has different characteristics from the classical narrative tradition in terms of humor. In this study, the humorous characteristics and elements in Istanbul realistic folk tales have been tried to be explained in a general way. In the study, first, some explanations were made about Istanbul realistic folk tales in terms of genre, naming and content. After that, the main part focused on humorous narration in various folk tales existing in this tradition. In the study, it was examined how comedy and humor elements are included in Istanbul realistic folk tales. As a result of the examination and explanations, it was seen that humor in Istanbul realistic folk tales is shaped by four characteristics determined by us. These can be listed as the intertwining of reality and fiction; rapid continuity in narration; being based on criticism and propaganda; and making humor based on behavior, event, speech, ethic and ethnic characteristics. As a result, the humorous aspect and characteristics of the narrative tradition discussed in this study were determined and examined from different perspectives.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78832 <![CDATA[Volume:2[92-104]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/21 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[SİVAS YILDIZELİ EFSANELERİNDE MİTOLOJİK UNSURLAR VE HALK İNANÇLARI ]]> <![CDATA[ Mythologıcal Elements And Folk Beliefs In Sivas Yıldızeli Legends]]> <![CDATA[Tülün ŞİMŞEK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Sivas, Efsane, Mitoloji, Halk İnançları, Kült.]]> <![CDATA[Sivas, Legend, Mythology, Folk Beliefs, Cult.]]> <![CDATA[Efsaneler, anonim halk edebiyatının önemli anlatı türlerindendir. Bu tür, kaynağını din, tarih, mitoloji ve gerçek hayattan beslenen olağanüstü durumlardan almaktadır. Anlatıcı ve dinleyici tarafından gerçek olduğuna inanılan efsanelerin temelinde inanç vardır. Bu bakımdan efsaneler, taşıdıkları olağanüstü özelliklere rağmen, gerçek olduğuna inanılan bir türdür. Efsaneler, toplumun gelenekler ve göreneklerinin koruyucuları olmuştur. Bu anlatılar topluma yön verir, onlara iyi olmayı, nelerin yapılıp nelerin yapılmayacağını telkin ederler. Çalışmamızda, Kutlu Özen’in Sivas Efsaneleri adlı kitabından hareketle Yıldızeli Efsanelerindeki mitolojik unsurlar ve halk inançları incelenmiştir. Efsane türünün genel tanıtımı yapılmış ve mitoloji ile ilişkisi üzerinde durulmuştur. Türk mitolojisine değinmeden halk inancının bir ürünü olan efsanelerin açıklanması oldukça zordur; bu nedenle efsane metinleri öncelikle Türk mitolojisi açısından değerlendirilmiştir.  İncelenen efsaneler arasında Süt Oluk Efsanesi, Kurt Çamı Efsanesi, Yıldız Dağı Efsanesi, Yılanlı Kaya Efsanesi, Kurban Kayası Efsanesi, Kevgur Baba Efsanesi, Kara Dede Efsanesi, Cin Girmez Koruluğu Efsanesi ve Colü Baba Efsanesi bulunmaktadır. Efsanelerin geçiş dönemlerine halk bilimsel bir inceleme yapılmıştır. Sonuç bölümünde, efsanelerdeki mitolojik unsurların ve halk inançların yoğunluğu değerlendirilmektedir. Çalışmamızda kaynak tarama yöntemi kullanılmıştır.    ]]> <![CDATA[Legends are important narrative genres of anonymous folk literature. This genre takes its source from religion, history, mythology and extraordinary situations that are fed by real life. Legends, which are believed to be true by the narrator and the listener, are based on faith. In this respect, legends are a genre that is believed to be true despite the extraordinary features they carry. Legends have been the guardians of society's traditions and customs. These narratives give direction to the society, they suggest them to be good, what to do and what not to do. In our study, the mythological elements and folk beliefs in Yıldızeli Legends were examined based on Kutlu Özen's book titled Sivas Legends. The general introduction of the legend genre was made and its relationship with mythology was emphasized. It is very difficult to explain the legends, which are a product of folk belief without mentioning Turkish mythology; therefore, the legend texts were first evaluated in terms of Turkish mythology. Among the legends analyzed are the Milk Gutter Legend, Wolf Pine Legend, Star Mountain Legend, Snake Rock Legend, Sacrifice Rock Legend, Kevgur Baba Legend, Kara Dede Legend, Gin Girmez Koruluğu Legend and Colü Baba Legend. A folk scientific examination was made on the transition periods of the legends. In the conclusion section, the intensity of mythological elements and folk beliefs in the legends is evaluated. In ourstudy, source scanning method was used.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78800 <![CDATA[Volume:2[123-134]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/22 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Satı KUMARTAŞLIOĞLU, Kuzey Makedonya ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Meryem AYDOĞDU]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=78617 <![CDATA[Volume:2[159-162]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/23 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Ezgi METİN BASAT, Ortaoyunu Belleğinde Kent, Meslek ve Oyun, Ankara: Fenomen Yayıncılık, 2023, 161 sayfa, ISBN: 978-625-6470-40-8.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Saniye YAĞCI]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76214 <![CDATA[Volume:1[90-91]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/24 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[TÜRK DİZİLERİNİN HALK KÜLTÜRÜ BAĞLAMINDA İNCELENMESİ: ELVEDA RUMELİ ÖRNEĞİ]]> <![CDATA[Examination of Turkish Series in the Context of Folk Culture: The Example of Elveda Rumeli]]> <![CDATA[Melike AYHAN]]> <![CDATA[Sinema/dizi, Halk Kültürü, Kültür, Göstergelerarasılık, Elveda Rumeli.]]> <![CDATA[Cinema/series, Folk Culture, Culture, Intersemiotics, Elveda Rumeli.]]> <![CDATA[Kültür araştırmaları uzun yıllardır sözlü ve yazılı kaynaklar esas alınarak yapılmaktadır. Kültürün farklı alanlarda yayılması beslendiği kaynaklarda değişikliğe yol açmıştır. Sözlü ve yazılı ürünlerin aktarımı çeşitli sanat dallarıyla desteklenmiş, mevcut yapı alışılagelmişin dışında yeni bir boyut kazanmıştır. Modernleşme süreciyle hayatımıza giren sinema ve televizyon, insanlara sosyalleşmenin farklı kapılarını açmıştır. Sinema, içinde bulunduğu toplumun kültürel referanslarını esas alarak kendine malzeme üretmiş ve bunu ait olduğu topluma sunmuştur. Topluma ait bilgi, beceri ve uygulamalar halk bilgisinin ürünleridir. Sinema bu ürünleri görsel ve işitsel olarak ele almaktadır. Bu bağlamda ortaya çıkan film ve diziler kaçınılmaz olarak halk biliminin inceleme alanına girmektedir. Halk biliminin inceleme alanına giren çeşitli materyaller yönetmen ve senaryo yazarı kontrolünde izleyiciye aktarılmaktadır. Bu makalede Elveda Rumeli dizisi kültür aktarımı bağlamında incelenecektir. Dizide birçok halk bilimi ürünü kullanılmıştır, fakat çalışmanın sınırlılığı açısından sözlü kültür ürünleri ele alınmıştır. Makalede metin merkezli inceleme yöntemi esas alınarak, ilgili türlerin dizi aracılığı ile aktarımı göstergebilimsel bakış açısı da göz önüne alınarak incelenmiştir.]]> <![CDATA[Cultural studies have long been conducted based on both oral and written sources. The dissemi-nation of culture across various domains has led to changes in the sources it draws upon. The transmission of oral and written products has been supported by various art forms, resulting in a new dimension beyond the conventional structure. With the advent of modernization, cinema and television have opened up new avenues for socialization. Cinema, based on the cultural ref-erences of the society in which it exists, has produced material for itself and presented it to the community to which it belongs. Knowledge, skills, and practices belonging to a community are products of folk culture. Cinema addresses these products visually and aurally. Consequently, films and series that emerge in this context inevitably fall within the scope of folkloric studies. Various materials falling within the scope of folkloric studies are conveyed to the audience under the control of directors and screenwriters. In this article, the TV series "Elveda Rumeli" will be examined in the context of cultural transmis-sion. Although many folkloric products are utilized in the series, this study focuses on oral cul-ture products due to its limitations. The article adopts a text-centered approach, and the trans-mission of relevant genres through the series is examined from a semiotic perspective.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=76008 <![CDATA[Volume:1[24-44]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/25 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[KASTAMONULU ÂŞIK KEMÂLÎ VE OĞLU ÂŞIK HASAN HAKKINDA YENİ BİLGİLER]]> <![CDATA[New Informatıon about Kastamonulu Ashık Kemâlî and Hıs Son Ashık Hasan]]> <![CDATA[Prof. Dr. Eyüp AKMAN]]> <![CDATA[Kastamonu, Âşık Kemâlî, Âşık Hasan, Âşık Edebiyatı, Biyografi.]]> <![CDATA[Kastamonu, Ashik Kemali, Ashik Hasan, Minstrel Literature, Biography.]]> <![CDATA[Âşıklık geleneği içerisinde önemli bir yere sahip olan yerlerden birisi Kastamonu’dur. On dokuzuncu yüzyılda Kastamonu’da güçlü âşıklar yetişmiştir. Bu âşıkların yetişmesine yöreye gelen büyük âşıkların katkısı olmuştur. Bunlardan Erzurumlu Emrah 1840’lı yıllarda Kastamonu’da yaşamıştır. Yörenin âşıklarından Kemâlî’ye mahlasını Erzurumlu Emrah vermiştir. Yine Meydânî de Erzurumlu Emrah’tan istifade etmiş ve onun çırağı olmuştur. Sinoplu Yesârî Baba da zaman zaman Kastamonu’ya gelmiş ve buradaki âşıklara tesir etmiştir. Âşık edebiyatında biyografi çalışmaları, ya eski kaynaklarda yer alan bilgileri aynen tekrarlamakla ya da rivayetler üzerinden yapılmaktadır. Oysa on dokuzuncu yüzyılda yaşamış kişiler hakkında Osmanlı Nüfus ve Temettuat defterleri, kısa da olsa bilgiler vermektedir. Daha evvel Âşık Meydânî hakkında araştırma yaparken bu defterlerden yararlanmıştık. Şimdi ise bu makalemizde, asıl adı Mustafa olan Âşık Kemâlî hakkında, sözü geçen defterlerden hareketle değerlendirmelerde bulunacağız ve günümüz nüfus defterinden hareketle de Kemâlî’nin oğlu Hasan’ın soy ağacını vereceğiz. Bu çalışmayla Âşık Kemâlî ve oğlu Hasan hakkındaki mevcut bilgilerin artmasına katkı sağlanmıştır.]]> <![CDATA[One of the places that has an important place in the minstrelsy tradition is Kastamonu. Strong minstrels were raised in Kastamonu in the nineteenth century. Great minstrels who came to the region contributed to the training of these minstrels. One of them, Emrah from Erzurum, lived in Kastamonu in the 1840s. Emrah gave Kemâlî, one of the local minstrels, his pseudonym. Meydani also benefited from Emrah and became his apprentice. Yesari Baba from Sinop also came to Kastamonu from time to time and influenced the minstrels here. Biography studies in minstrel literature are carried out either by repeating the information in old sources verbatim or through narrations. However, the Ottoman Population and Temettuat books provide brief information about people who lived in the nineteenth century. We had previously used these books while doing research on Ashik Meydânî. Now, in this article, we will make evaluations about Ashik Kemâlî, whose real name is Mustafa, based on the aforementioned notebooks, and we will give the family tree of Kemâlî's son Hasan, based on today's population register. This study contributed to increasing the existing information about Ashik Kemâlî and his son Hasan.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75684 <![CDATA[Volume:1[1-7]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/26 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[KOLLUK GÜÇLERİNDEN POLİSLER: KADIN ALGISI ÖRNEĞİ]]> <![CDATA[ Cops From Law Enforcement: An Example of Women’s Perceptıon ]]> <![CDATA[Nurettin BEŞTAŞ ]]> <![CDATA[Adil GÜNEŞ]]> <![CDATA[Türk kültürü, Türk Polis Teşkilatı, tarihsel süreç, kadın, algı. ]]> <![CDATA[Turkish culture, Turkish Police Organization, historical process, women, perception.]]> <![CDATA[Türk kültürünün tarihsel ve folklorik izlerine bakıldığında İslamiyet öncesine kadar uzanan kadın algısının öneminin her dönemde korunduğu görülmüştür. Kadın, sosyo-kültürel olarak varlığını milli güvenlik teşkilatı içinde de sürdürmüştür. Bu çalışmada Türk kültürü içerisinde polislik mesleğinde yer alan kadın algısı üzerinden tarihsel süreç ve genetikten gelen kadın kodları hakkında ve polis teşkilatında kadının rolünün öneminin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, milli güvenliğimizde tarihsel süreçler içerisinde önemli bir yeri olan kadının Türk Polis Teşkilatı içerisindeki gelişimi hakkında bilgiler verilmiştir. Türk kültürü bağlamında polislik mesleği içerisinde kadının önemini tespit etmek amacıyla düzenlediğimiz anketimize 79’u kadın, 148’i erkek 227 kişi katılmıştır. Ankete katılan 227 kişi polis teşkilatında görev alan memurlardır. Ankette kadınların polis teşkilatında görev alması sebebiyle erkek katılımcıların görüşleri ve kadınların polis teşkilatındaki algısını tespit amaçlı katılımcılara 14 soru yöneltilmiştir. Elde edilen veriler yüzdelik dilim olarak ifade edilmiştir. Güvenirlilik açısından ankette iki farklı program kullanımı yapılmıştır. Çalışmada Google Form anket ve Jot Form anket programı kullanılmıştır. Anket içerisinde Google Form anket ve Jet Form anket programı toplam katılımcı sayısı 307 olarak tespit edilmiştir. Elde edilen verilere çalışma içerisinde ilgili konuya değinilirken yer verilmiştir. Türk kültüründe kadın algısı ve polislik mesleği içerisinde kadın algısı incelenerek Türk Halkbilimi akademik dünyasına “kültür ve meslek” köprüsü kurularak farklı bir bakış açısıyla katkı sunmak amaçlanmıştır. ]]> <![CDATA[ <span lang="EN-US" style="font-size: 9.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Cambria',serif; mso-ascii-theme-font: major-latin; mso-hansi-theme-font: major-latin; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US;">In this study, information is given about the historical process and women's codes derived from genetics, based on the perception of women in the police profession in Turkish culture. In the pre-Islamic Turkish cultural history, women's roles, apart from the typical female characteristics that are accepted today, also include management and warrior aspects. The role of women in the police force has been discussed within a certain period, with boundaries drawn within the developments in the Ottoman and Republican periods. Based on this context, women have gained their socio-cultural presence within the national security organization. It has been observed that the perception of women, whose historical and folkloric traces of Turkish culture date back to pre-Islamic times, maintains its importance. Information was given about the development of women within the Turkish Police Department profession. Female police officers, who have an important place in our national security throughout history, continue to exist today. In our study, 227 people (79 women, 148 men) participated in our survey. 14 questions were asked to the participants. Two different programs were used for reliability. Google Form survey and Jot form survey program were used in the study. Since these are 79 women and 148 men in the police force, the data determined by considering the perception of men towards women and the perception of women in the police force are given in each statement as a percentage. The total number of participants in the Google form survey and Jet Form survey program was determined to be 307. The data obtained are included in the study while touching on the relevant subject. By examining the perception of women in Turkish culture and the perception of women in the police profession, it is aimed to contribute to the academic world of Turkish Folklore from a different perspective by establishing a "culture and profession" bridge.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75664 <![CDATA[Volume:1[45-68]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/27 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[GİRESUN FOLKLORUNDA ÜÇ SAYISININ KULLANIMI]]> <![CDATA[Use of The Number Three in Gıresun Folklore]]> <![CDATA[Fatma KÜRKAN]]> <![CDATA[Giresun, Üç Sayısı, İnanmalar, Ritüel, İşlevsel Halk Bilimi Kuramı.]]> <![CDATA[Giresun, Number Three, Beliefs, Ritual, Functional Folklore Theory.]]> <![CDATA[Türk kültüründe dikkati çeken bir, üç, beş, yedi, dokuz, kırk, yetmiş gibi belli başlı sayılar vardır. İslamiyet öncesi ve sonrası Türk kültüründe bu tür sayılara kutsallık atfedildiği veya farklı anlamlar yüklendiği görülmektedir. Her toplumun geçmişten günümüze tecrübelerle aktardığı inanç ve uygulamaları olduğu gibi Anadolu halkı ve Giresun Çepnilerinde de çeşitli inanma ve uygulamalar vardır. Bu minvalde incelememizin amacını Giresun’un Görele, Güce, Doğankent, Dereli, Yağlıdere, Batlama Havzası ve Bulancak ilçelerinde yaşayan Çepnilerin üç sayısına yüklediği anlamlar ve buna bağlı inanma ve ritüeller oluşturmaktadır. Yaptığımız derleme faaliyetleri ve incelemiş olduğumuz çeşitli çalışmalardan hareketle Giresun Çepnilerinin kuşaktan kuşağa aktardığı inanç ve uygulamalardaki üç sayısının genel anlamı, sayıyı hangi durumlarda, niçin kullandıkları üzerinde durulmuştur. Üç sayısının yörede efsane, masal, çocuk oyunları, halk hekimliği, halk müziği, halk takvimine bağlı belirli günlerdeki kutsama ve ritüeller içinde bulunduğu tespit edilmiş ve bu örnekleri işlevsel halkbilimi kuramı ile incelenmiştir. Üç sayısının bazen sağaltmalarda tedavinin aracı veya dinsel-büyüsel ritüelin amacına varmasındaki son adım, tedavide çareyi kutsal olanda arama, kutsal olandan yardım isteme gibi amaçlar doğrultusunda tekrarlandığı belirlenmiştir. Ayrıca ortak bir amaç etrafında birleştirme, inanmayı canlandırma, pratiğin diğer kuşaklara aktarımını sağlama, kişisel ve toplumsal baskılardan, hastalıktan kurtulma isteğinin olduğu sonuçlarına ulaşıldığı belirtilebilir. ]]> <![CDATA[In Turkish culture, certain numbers such as one, three, five, seven, nine, forty, and seventy. It is seen that such numbers were attributed sacredness or had different meanings in pre-and post-Islamic Turkish culture. Just as every society has beliefs and practices passed down through experience from the past to the present, there are also various beliefs and practices among the people of Anatolia and the Giresun Çepni people. In this regard, the purpose of our study is to examine the meanings attributed to the number three by the Çepni people living in Görele, Güce, Doğankent, Dereli, Yağlıdere, Batlama Basin, and Bulancak districts of Giresun, along with the associated beliefs and rituals. Based on our compilation activities and various studies we have examined, the general meaning of the number three in Giresun beliefs and practices from generation to generation, as well as when and why the Çepni people use this number, have been emphasized. It has been found that the number three is present in legends, tales, children's games, folk medicine, folk music, blessings on certain days according to the folk calendar, and rituals in the region, and these examples have been analyzed using functional folklore theory. It has been concluded that the number three sometimes serves as the final step in healing processes, as a means of treatment or achieving the purpose of religious-magical rituals, seeking remedy in the sacred, and seeking help from the sacred. Additionally, it has been noted that it serves an educational function by uniting people around a common goal, revitalizing belief, facilitating the transfer of practices to subsequent generations, and overcoming personal and social pressures, as well as the desire to recover from illness, are present. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75659 <![CDATA[Volume:1[8-23]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/28 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[ARTVİN YÖRESİ GELENEKSEL ÇOCUK OYUNLARININ PERFORMANS KURAMA GÖRE İNCELENMESİ]]> <![CDATA[Examination of Artvin Region Traditional Children Games According to Performance Theory]]> <![CDATA[Dr. Ayşe ÇELİK KAN]]> <![CDATA[Çocuk oyunları, Performans Kuram, Artvin, Gelenek, Kültür,]]> <![CDATA[Children games, Performance Theory, Artvin, Tradition, Cultur.]]> <![CDATA[Geleneksel çocuk oyunlarının bir kısmı hafızalarda yaşatılırken bir kısmı da oynanarak günümüze ulaştırılmıştır. Yaparak, yaşayarak öğrenmeyle devam ettirilen çocuk oyunları, kültürel aktarım unsurlarından biridir. Sözlü aktarım aşamasında kimi değişiklerin olması olağan bir durumdur. Sosyal-kültürel değişim, teknolojinin gelişimiyle hızlanmış olsa da geleneğin temel kurallarına sirayet etmemiştir. Bu durum çocuk oyunlarının adında da görülmüş, kimi yörelerde oyunun adı değişmiş olsa da oyunun oynanma şeklinde bir değişiklik olmamıştır. Zengin kültür birikimine sahip olan Artvin’de de bu durum gözlenmiştir. İlçelerinden ve köylerinden derlenerek elde edilen Artvin çocuk oyunları, aynı ilin ilçelerinde farklı adla anılmaktadır. Bu makalede, Artvin yöresinden mülakat yoluyla derlenen otuz çocuk oyunu, derleme yeri ve oyunun adı verildikten sonra oynanma şekilleri ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır. Daha sonra oyunların anlatıcısı, derleme zamanı ve mekânı hakkında bilgilere yer verilmiştir. Anlatıcı-dinleyici ve bağlam kapsamında ele alınan çocuk oyunları, oyuncu ve seyirciler de işin içine katılarak incelenmiştir. Çalışmada çocuk oyunları, performans kurama göre irdelenerek açıklanmaya çalışılmıştır. Çocuk oyunları üzerine performans kuram bakış açısıyla bir çalışmanın yapılmamış olması böyle bir çalışmanın yapılmasına vesile olmuştur. Oyuncu-anlatıcının çocuk oyunlarının oynanmasını şekillendirdiği, dinleyici-seyircilerin ise bu şekillenmeye katkı sunduğu sonucuna varılmıştır. Oyunların oynandığı ortam önemli olduğu kadar çevrenin de oyunun oynanmasında etkisi olduğu tespit edilmiştir.]]> <![CDATA[Traditional children games have continued to be played as they are remembered from past to present. Children games, which continue with learning by doing and experiencing, are one of the elements of cultural transmission. It is normal for some changes to occur during the oral transmission phase. Although change has accelerated with the development of technology, it has not spread to the basic rules. This situation was also seen in the name of children's games. Although the name of the game has changed in some regions, there has been no change in the way the game is played. This situation has also been observed in Artvin, which has a rich cultural background. Artvin children games, compiled from its districts and villages, are called by different names in the districts of the same province. In this article, thirty children games compiled from the Artvin region, the place of compilation and the way they are played are explained in detail after the name of the game is given. Then, information about the narrator of the plays, the time and place of compilation is given. Children games, which were discussed within the scope of narrator-listener and context, were examined by involving the actors and the audience. In the study, children games were examined and explained according to performance theory. The fact that no study has been conducted on children games from a performance theory perspective has led to such a study being conducted.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=75620 <![CDATA[Volume:1[69-89]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/29 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[İZMİR İLİ MENEMEN İLÇESİ EVLİYA KÜLTÜ]]> <![CDATA[Cult of the Saints in Menemen District of İzmir]]> <![CDATA[İrem GÜRLEK]]> <![CDATA[Menemen, yatır, evliya, inanç, kutsal.]]> <![CDATA[Menemen, tomb, saint, faith, holy.]]> <![CDATA[Köklü bir tarihe sahip olan Menemen’e ilk yerleşimin İ. Ö. 4000–3500’lü yıllarda başladığı tahmin edilmektedir. Yüzyıllarca farklı devletler ve medeniyetlerin yönetimi altında bulunan Menemen, çeşitli kültürlere ev sahipliği yapmıştır. Bu çalışmada İzmir ilinin Menemen ilçesinde “evliya” kavramının algılanış biçimi, evliyalara yüklenen özellikler ve bu kişilerin yattığına inanılan yerler etrafında gerçekleşen uygulamalar gözlem ve mülakat teknikleri ile beraber kaynak kişilerden bilgi alınamayan durumlarda yazılı kaynaklara başvurularak toplanacak ve sonrasında analiz edilmeye çalışılacaktır. Böylelikle yok olmaya yüz tutmuş olan gelenekler derlenip kayıt altına alınarak gelecek nesillere aktarılmış olunacaktır. Çalışmada sırasıyla İzmir ili Menemen ilçesinde vefat etmiş olan velilerin kimlikleri, ziyaret mahalleri, uygulamalar, inanç motifleri ve anlatıları yer almaktadır. Velilerin kimlikleri konusunun anlatıldığı ilk bölümde velilerin hayatı hakkında elde dilen yazılı ve sözlü kaynaklardan alınan bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde ziyaret mahalleri işlenmiş; türbeler, mezarlar ve günümüzde olmayan yatırlar ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Uygulamalar ve inanç motiflerini içeren üçüncü bölümde velilerin yattığına inanılan yerler etrafında gerçekleştirilen uygulamalar ve tespit edilen inanç motifleri aktarılmıştır. Dördüncü bölümde ise alanda derlenen menkıbe, efsane ve inanç anılarına yer verilmiştir. Yapılan çalışma neticesinde geçmiş zamanlarda ziyaret yerleri etrafında gelişen inanış ve uygulamaların günümüzde oldukça azaldığını söylemek mümkün olacaktır.]]> <![CDATA[It is estimated the first settlement in Menemen, which has a deep-rooted history, dates back to between 4000 and 3500 BC. Menemen, the perception of the concept which has been under the rule of different states and civilizations for centuries, has hosted various cultures. In this study, the way the concept of "saints" in the Menemen district of Izmir, the characteristics attributed to saints, and the practices around the places where these people are believed to stay will be collected and than analyzed by using observation and interview techniques, as well as written sources in cases where we cannot get information from the source people. In this way, traditions that are about to disappear will be compiled, recorded and passed on to future generations. The study covers the identities, visiting places, practices, belief motifs and narratives of the deceased saints in the Menemen district of Izmir, respectively. In the first part, where the subject of the identities of the saints is explained, information about the lives of the saints, obtained from written and oral sources, is included. In the second part, the places visited are covered. Information about tombs, tombs that do not exist today is included. In the third part, which includes practices and belief motifs, the practices carried out around the places where the saints are believed to stay and the identified belief motifs are explained. In the fourth part, legends, legends and belief memories compiled in the field are included. As a result of the study, it will be possible to say that beliefs and practices that developed around the places of visits in the past have decreased considerably today.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73456 <![CDATA[Volume:2[137-169]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/30 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Bahattin KAHRAMAN, Hurûfî Şâir Arşî Dîvânı (İnceleme Metin), Konya:Palet Yayınları, 2023, 424 sayfa, ISBN:978-605-6401-73-0]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Tolgahan GÖNÜLTAŞ]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73206 <![CDATA[Volume:2[170-172]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/31 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[“ÇÖL HASAN İLE GÜL SAFYA” HİKÂYESİNİN EPİZOT TAHLİLİ VE MOTİF YAPISI]]> <![CDATA[The Story of “Çol Hasan and Gul Safya” Episode Analysis and Motif Structure ]]> <![CDATA[Hüseyin Kürşat TÜRKAN]]> <![CDATA[Adil GÜNEŞ]]> <![CDATA[Halk Hikâyeciliği, Âşık Selahattin Dündar, Çöl Hasan ve Gül Safya Hikâyesi, Epizot, Motif.]]> <![CDATA[Folk Storytelling, Minstrel Selahattin Dundar, Col Hasan and Gul Safya Story, Episode, Motif.]]> <![CDATA[Halk hikâyeleri kültürün aktarıcısı olarak âşıklık geleneğinin sürdürülebilirliğine katkı sağlayan bir anlatı türüdür. Sadece kültür aktarıcısı değil aynı zamanda Türkçe söz varlığının çeşitlenip yaşatılması, gerçeğe yakın olaylar işlemesi sebebiyle okuyuculara veyahut dinleyicilere güçlü iletilerinin olması ve Türk edebiyatı halk anlatıları içinde nazım ve nesri bir arada kullanarak iki türü harmanlaması gibi niteliklere sahiptir. Bütün bu özellikler halk hikâyelerini ayrı bir araştırma-inceleme alanı yapar. Söz konusu hikâyeler anonim olarak kayda geçebileceği gibi bir âşık tarafından da meydana getirilebilir. Halk hikâyelerini inceleme noktasında pek çok araştırmacı çeşitli fikirler öne sürmüştür. Genel kabul; epizotlarına ve motiflerine göre olmak üzere iki şekildedir. Âşıklığın (halk ozanları, saz şairleri) kökeni belirli farklılıklar dâhilinde Şamanist döneme kadar uzanır. Birtakım ritüellerin gerçekleştirilmesinden belirli fikirlerin yayılması sürecine kadar ozanlar sahada icra halindelerdi. Asırlar içinde evrilerek yerini koruyan âşıklığın tam manasıyla zirveye ulaşması 19. yüzyılda olmuştur. Teknolojik araçların gelişmesine ve çağa paralel olarak âşıklık geleneği zayıflasa da hâlâ geleneği yaşatma mücadelesi veren âşıkların varlığı umut vericidir. Eğitimli bir âşık olan Âşık Selahattin Dündar bu geleneğin yaşayan bir temsilcisidir. İlgili aşığın kaleme aldığı “Çöl Hasan ile Gül Safya Hikâyesi” şekil özellikleri, dil-anlatımı, şiirleri ile birlikte epizotlarına ve motiflerine göre incelenecektir. Epizotların tespitinde Ali Berat Alptekin’in verdiği sıralama takip edileceği gibi farklı epizotların varlığı da sorgulanacaktır. Aşığın kendisinden derlenen söz konusu hikâyenin genel çerçevede gelenek içindeki yeri tespit edilecektir.]]> <![CDATA[Folk stories are a type of narrative that contributes to the sustainability of the minstrel tradition as the transmitter of culture. It is not only a transmitter of culture, but also has qualities such as diversifying and keeping the Turkish vocabulary alive, having strong messages to readers or listeners because it deals with events that are close to reality and blending the two genres by using verse and prose together in Turkish literature folk narratives. All these features make folk tales a separate field of research and study. The stories in question can be recorded anonymously or created by a minstrel. Many researchers have put forward various ideas when it comes to examining folk tales. General acceptance; There are two types according to their episodes and motifs. The origin of minstrelsy (folk bards, instrumental poets) dates back to the Shamanist period, with certain differences. From performing certain rituals to disseminating certain ideas, bards were performing in the field. Minstrelsy, which has evolved and maintained its place over the centuries, reached its peak in the 19th century. Although the tradition of minstrelsy has weakened in parallel with the development of technological tools and the age, the existence of minstrels who still struggle to keep the tradition alive is hopeful. Minstrel Selahattin Dundar, an educated minstrel, is a living representative of this tradition. "The Story of Col Hasan and Gul Safya", written by the relevant minstrel, will be examined according to its formal features, language-expression, poems, as well as its episodes and motifs. In determining the episodes, the order given by Ali Berat Alptekin will be followed and the existence of different episodes will also be questioned. The place of the story in question, compiled from the lower himself will be determined in the tradition in the general framework.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=73100 <![CDATA[Volume:2[99-117]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/32 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YENİŞARBADEMLİ AĞZINDA ÜNLÜLER]]> <![CDATA[Vowels in Yenişarbademli Dialect]]> <![CDATA[Prof. Dr. Osman YILDIZ]]> <![CDATA[Sozda Meryem KENDİRCİ]]> <![CDATA[Türkiye Türkçesi Ağızları, Yenişarbademli Ağzı, Isparta Ağzı, Ünlüler. ]]> <![CDATA[Dialects of Türkiye Turkish, Yenişarbademli Dialect, Isparta Dialect, Vowels.]]> <![CDATA[“XI. yüzyıldan itibaren, Oğuz Türkleri kendi ağız özelliklerini Anadolu’da bir yazı dili hâline getirmeye başlamışlardır. Klasik Osmanlıca denilen döneme kadar, pek çok Oğuz boyu ağız yazı dili için mücadele etmiş; sonuçta İstanbul ağzı, Anadolu Türklerinin edebî yazı dili hâline gelmiştir. Bununla beraber, günümüze kadar, yazı dilimizin yanında muhtelif ağızların özellikleri de devam edegelmiştir. Ne yazık ki, son yıllardaki nüfus hareketleri, büyük şehirlere göç, okullaşmanın yaygınlaşması ve televizyon gibi iletişim araçları sebebiyle, bölge ağızları kaybolmaya yüz tutmuştur.” (Gülsevin, 2010: 157). Bu yüzden henüz ele alınmamış Türkiye Türkçesi ağızları üzerinde araştırma ve incelemelerin bir an önce yapılması, Türkoloji alanı için son derece önemlidir. Türkçenin iyi anlaşılabilmesi ve gelecek nesillere iyi bir şekilde aktarılabilmesi için sadece yazı dilimizi bilmemiz yeterli değildir. Ayrıca onunla aynı kökene dayanan yerel konuşma biçimleri olan ağızlarımızı da iyi bilmemiz gerekmektedir. Bunu da Türkiye Türkçesi ağızlarının bilimsel olarak incelenmesiyle gerçekleştirebiliriz. İşte, bu düşüncelerle Yenişarbademli ağzı üzerinde çalışmaya karar verildi. Bu kararı almamızda Yenişarbademli ağzı üzerinde hâlihazırda bilimsel düzeyde ciddi bir çalışmanın yapılmamış olması en önemli etken oldu. Bu makalede, Türkiye Türkçesi ağızlarına katkı sunmak amacıyla hazırlanmakta olan Yenişarbademli Ağzı (Giriş-İnceleme-Metin-Dizin) adlı yüksek lisans tezinden hareketle, ölçünlü dilde görülmeyip yöre ağzında tespit ettiğimiz ünlüler üzerinde durulacaktır.]]> <![CDATA[“Beginning from the 11th century, the Oghuz Turks started to become a written language in Anatolia with their dialect features. Until the period called Classical Ottoman, many Oghuz tribes struggled for dialect written language; As a result, the dialect of Istanbul has become the literary language of Anatolian Turks. However, until today, the features of various dialects have continued as well as our written language. Unfortunately, regional dialects are on the verge of disappearing due to population movements in recent years, migration to big cities, widespread schooling and communication tools such as television.” (Gülsevin, 2010: 157). For this reason, it is extremely important for the field of Turcology to conduct research and examinations on Türkiye Turkish dialects that have not been addressed yet. It is not enough to know only our written language in order for Turkish to be well understood and transferred to future generations. In addition, we need to know our dialects, which are local forms of speech based on the same origin. We can do this by scientifically examining the dialects of Türkiye Turkish. With these considerations, it was decided to work on the Yenişarbademli dialect. The most important factor in our decision was the fact that no serious scientific study has been carried out on the Yenişarbademli dialect. In this article, we will focus on the vowels we have identified in the dialect of the region, which are not seen in the standard language, based on the Master's thesis called Yenişarbademli Dialect (Introduction-Review-Texts-Directory), which is being prepared to contribute to the dialects of Turkish.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72909 <![CDATA[Volume:2[86-98]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/33 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[MAHTUMKULU FİRÂKÎ’NİN SÖZE KATTIĞI DEĞER]]> <![CDATA[The Value Added to the Word by Makhtumkuli Fraghi]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi Emrah YILMAZ]]> <![CDATA[Söz, anlam, şiir, dil, kültür.]]> <![CDATA[Word, meaning, poetry, language, culture.]]> <![CDATA[Türkistan’da 18. yüzyıla damgasını vuran klasik dönem Türkmen şairi Mahtumkulu Firâkî’nin hikmetlerine, kutlu mesajlarına günümüz insanının her zamankinden daha çok ihtiyacı vardır. Modernitenin düşünce dünyamıza hitap etmeyen birçok savrukluğuna inat gönül dilini konuşma noktasında, kendimizle baş başa kalıp içimize doğru derinleşme noktasında, muhabbeti muhataplarına taşıma noktasında Yesevî ve Yûnus gibi Mahtumkulu’yu da asrın idrakine yeniden sunmak gerekiyor. Bu çalışmada söz kavramı üzerinde durularak şairin vecizelerindeki ince anlamlara, söze katılan değere ve estetik bakışa kapı aralanmak istenmiştir. Bununla birlikte dil ve kültür ilişkisi bağlamında söze yüklenen müşterek anlam katmanları üzerinden Anadolu ve Türkmen sahasında bazı karşılaştırmalara gidilmiştir. Ayrıca doğumunun 300. yılı dolayısıyla UNESCO tarafından 2024 yılının “Mahtumkulu Firâkî Yılı” ilan edilmesiyle birlikte Türkmenistan’ın basın ve yayın kurumları gerek yurt içinde gerek yurt dışında muhtelif etkinlikler, şairin hayatını konu alan belgesel çekimleri yapmaktadır. Bu kapsamda konuya ilişkin pek çok ülkede çeşitli hazırlıklar yapıldığı gibi ülkemizde de son dönemde gerçekleşen faaliyetler ele alınmış ve güncel çalışmalara değinilmiştir.]]> <![CDATA[Today's people, more than ever, need the wisdom and blessed messages of Makhtumkuli Fraghi, the classical period Turkmen poet who left his mark on the 18th century in Turkestan. Despite the many strayings of modernity that do not appeal to our world of thought, at the point of speaking the language of the heart, at the point of staying alone with ourselves, at the point of deepening into ourselves, at the point of conveying the conversation to the interlocutors, it is necessary to present Mahtumkulu to the understanding of the century again, just like Yesevi and Yunus. In this study, it is aimed to open the door to the subtle meanings of the poet's aphorisms, the value added to the word and the aesthetic view, by emphasizing the concept of word. However, some comparisons were made in the field of Anatolian and Turkmen over the layers of common meaning attributed to the word in the context of language and culture relations. In addition, with the declaration of 2024 year as the “Year of Mahtumkulu Pharaoh” by UNESCO on the occasion of the 300th anniversary of his birth, the press and broadcasting institutions of Turkmenistan are shooting various events both in the country and abroad, and documentary filming on the life of the poet. In this context, as well as various preparations have been made in many countries on the subject, recent activities in our country have been discussed and current studies have been mentioned.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=72308 <![CDATA[Volume:2[118-136]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/34 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[1961–1976 YILLARI ARASINDA KARDAŞLIK DERGİSİNDE YAYINLANMIŞ OLAN HALK BİLGİSİ ÜRÜNLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME]]> <![CDATA[An Evaluatıon on Folklore Products Published in Kardaslık Magazine Between ]]> <![CDATA[Prof. Dr. Halil Altay GÖDE]]> <![CDATA[Abdullah Cemal Jihad Jihad]]> <![CDATA[Kardaşlık, Kardaşlık Dergisi, Kardaşlık Ocağı, Folklor, Irak Türkmen Folkloru.]]> <![CDATA[Qardashliq, Qardashliq Magazine, Qardashliq Odjaghı, Folklore, Iraqi Turkmen Folklore.]]> <![CDATA[Kardaşlık dergisi Mayıs 1961’de Bağdat’ta aylık bir edebiyat ve kültür dergisi olarak Türkmen Kardaşlık Ocağı tarafından yayımlanmaya başlamıştır. Kardaşlık dergisi ilk çıktığı günden itibaren bazı dönemlerde aksaklıklar sebebiyle yayın hayatına ara vermiş olsa da halen yayınlanan nadir yayın organları ararsında yer alır. Türkmen Kardaşlık Ocağı, Türkmen kültürü ve edebiyatını yaşatmak ve yazıya geçirmek adına yayımladığı Kardaşlık dergisi çerçevesinde okuyucuya ve bir sonraki nesillere Türkmen folklorunu geniş ve kapsamlı olarak miras bırakmıştır. Dergide hoyratlardan atasözlerine, dualardan şarkılara bir halkın olmazsa olmaz halk bilgisi ürünlerini kimi zaman belirli kişiler tarafından derleme yoluyla kimi zaman üretilerek okuyucuya sunulmuştur. Bu çalışmada Kardaşlık dergisinden, içerdiği folklor ürünlerinden ve Irak Türkmenlerinin basın, yayın organlarından söz edilmiştir. Çalışmanın sonlarına doğru Kardaşlık dergisinde yayınlanmış olan bazı halk edebiyatı türlerine de örnek olarak yer verilmiştir. Nitekim halkların en değerli varlığı olan söz varlığı, aktarım kolaylığı, kafiyeli oluşu ve akılda kalıcılığı ile manzum türlerdir. Kardaşlık dergisinin sunduğu folklor ürünlerinin büyük bir kısmı da manzum türlerden oluşmaktadır. Bunlar; hoyrat, mani, türkü vb.dir. Bununla birlikte mensur türlere, kalıplaşmış ifadelere, halk inançlarına, geleneksel çocuk oyunlarına ve bazı geleneksel, kültürel adetlere de yer verilmiştir. ]]> <![CDATA[Kardaşlık magazine started to be published by Türkmen Kardaşlık Ocağı as a monthly literary and cultural magazine in Baghdad in May 1961. Although Kardaşlık magazine has suspended its publication life in some periods due to problems since its first publication, it is among the rare publications that are still published. Turkmen Kardashlik Ocağı has left a wide and comprehensive legacy of Turkmen folklore to the reader and the next generations within the framework of the Kardashlik magazine, which it published in order to keep Turkmen culture and literature alive and to write it down. In the magazine, the indispensable folklore products of a people, from hoyrats to proverbs, prayers to songs, are sometimes produced by certain people, sometimes produced and presented to the reader. In this study, Kardaşlık magazine, its folklore products and Iraqi Turkmen press and publication organs are mentioned. Towards the end of the study, some folk literature genres published in Kardaşlık magazine are also included as examples. As a matter of fact, vocabulary, which is the most valuable asset of peoples, is poetic genres with its ease of transmission, rhyming and memorability. Most of the folklore genres presented by Kardaşlık magazine are composed of poetic genres. These; rough, mani, folk song etc.. In addition, prose genres, stereotyped expressions, folk beliefs, traditional children's games and some traditional and cultural customs are also included. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=70518 <![CDATA[Volume:2[74-85]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/35 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[2022-2023 EĞİTİM ÖĞRETİM YILINDA KULLANILAN MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI YAYINLARI 6. SINIF TÜRKÇE DERS KİTABI’NIN 21. YÜZYIL BECERİLERİYLE UYUMUNUN İNCELENMESİ]]> <![CDATA[Examination of the Compatibility of the Ministry of National Education Publications 6th Grade Turkish Textbook Used in 2022-2023 Academic Year with 21st Century Skills]]> <![CDATA[Dilek ÇAYCI]]> <![CDATA[Doç. Dr. Şafak ÖZTÜRK AYNAL]]> <![CDATA[21. Yüzyıl Becerileri, Türkçe, 6. Sınıf Ders Kitabı, 6. Sınıf ders Metinleri, 6. Sınıf Ders Etkinlikleri.]]> <![CDATA[21st Century Skills, Turkish, 6th Grade Textbook, 6th Grade Texts, 6th Grade Course Activities ]]> <![CDATA[Bu çalışmanın amacı, 2022-2023 eğitim öğretim yılında kullanılan Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı’nın temalarını, ders metinlerini ve etkinliklerini 21. yüzyıl becerileri açısından değerlendirmektir. Çalışmanın yöntemi, nitel araştırma desenlerinden doküman incelemesidir. Araştırmanın verileri 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı, metinleri, etkinlikleridir. Araştırmanın temaları 21. yüzyıl becerileri olduğu için veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı’nda yer alan tema, metin ve etkinliklerde tüm becerilere yer verildiği görülmektedir. Ancak tema ve metinlerde Medya Okuryazarlığı ve Bilgi ve İletişim Teknolojileri (BİT) Okuryazarlığı becerilerine daha az yer verildiği dikkat çekmektedir. Ayrıca etkinlikler incelendiğinde etkinliklerde tüm becerilere yer verilse de dengesiz bir dağılımın olduğu gözlenmiştir. 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı incelendiğinde tüm becerilere yer verilmesi ders kitabının olumlu yönünü gösterirken bazı becerilere daha az yer verilmesi ve dengesiz bir dağılımın olması ders kitabının eksik yönünü göstermektedir. Bundan sonra yapılacak ders kitaplarının güncelleme çalışmalarında bu eksikliklerin giderilmesinin faydalı olacağı söylenebilir.]]> <![CDATA[The aim of this study is to evaluate the data of the research are course text and activities of the 6th Grade Turkish Textbook published by the Ministry of National Education used in the 2022-2023 academic year in terms of 21st century skills. The method of the study is document analysis from qualitative research designs. The data of the research are 6th grade Turkish textbook, texts and activities. Because the themes of the research are 21st century skills, the data were analyzed by descriptive analysis method. As a result of the examination, it is seen that all skills are included in the themes, texts and activities in the 6th grade Turkish textbook. However, it is remarkable that Media Literacy and Information and Communication Technologies (ICT) Literacy skills are less included in themes and texts. In addition, when the activities were examined, it was observed that there was an unbalanced distribution even though all skills were included in the activities. When the 6th grade Turkish textbook is examined, the fact that all skills are included in the textbook shows the positive side of the textbook, while the lack of some skills and an unbalanced distribution show the missing aspect of the textbook. It can be said that it will be beneficial to eliminate these deficiencies in the updating studies of the textbooks to be made in the future.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69869 <![CDATA[Volume:1[27-49]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/36 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YUSUF VEZİR ÇEMENZEMİNLİ’NİN HİKÂYELERİNDE AZERBAYCAN’IN TOPLUMSAL HAYATI]]> <![CDATA[Azerbaijan's Social Life in The Stories of Yusuf Vezir Cemenzeminli]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi İrfan Murat YILDIRIM]]> <![CDATA[Azerbaycan Edebiyatı, Hikâye, Azerbaycan Hikâyeciliği, Yusuf Vezir Çemenzeminli, Toplumsal Hayat]]> <![CDATA[Azerbaijan Literature, Story, Azerbaijan Storytelling, Yusuf Vezir Çemenzeminli, Social Life.]]> <![CDATA[Yusuf Vezir Çemenzeminli 1887-1943 yılları arasında yaşamış Azerbaycanlı çok yönlü bir aydındır. Kısa sayılabilecek ömrüne hukukçu, diplomat, gazeteci, folklor araştırmacılığı, hikâye, roman ve tiyatro yazarlığı gibi birbirinden farklı meslekleri sığdırabilen ve bunların hepsinde başarılı olan önemli bir şahsiyettir. Azerbaycan tarihi romancılığında önemli bir yeri olan Yusuf Vezirin hikâyeleri de devrinin panoramasını yansıtması bakımından önemlidir. Yusuf Vezir Çemenzeminli’nin hikâyeciliği Azerbaycan’ın yaşadığı büyük siyasi ve toplumsal değişim açısından iki bölümde incelenebilir. Birinci bölümde Azerbaycan’ın Sovyet öncesi dönemindeki toplumsal hayatının panoraması verilir. Dönemin toplumsal problemleri, eksiklikleri, aksaklıkları realist bir üslupla okuyuculara sunulur. Bu dönem hikâyelerinde cehalet, kadınların içinde bulundukları sıkıntılar, sosyal eşitsizlik ve bunun doğurduğu problemler, toplumdaki cehaletten istifade eden kötü niyetli din adamları, hurafeler canlı tiplemeler etrafında ifşa edilir. İkinci bölümde ise Sovyet döneminin tesiriyle yeni düzeni över ve tanıtmaya çalışır. Yusuf Vezir’in Sovyet düzenine alışmaya ve sistemle barışmaya çalıştığı bu dönem hikâyelerinde konular daha çeşitli ama ideolojik zorlamalarla doludur. İlk dönemdeki üslup zenginliği bu dönemde görülmez. Sosyalist düzenin kuruluşu, hayat tarzı ve ahlak anlayışının anlatıldığı bu dönem, yazarın hikâyeciliğinde adeta bir duraklama dönemidir. Yazımızda, Yusuf Vezir Çemenzeminli’nin Sovyet öncesi ve sonrası Azerbaycan toplumundaki sıradan insanların gündelik hayatını ve problemlerini ele aldığı hikâyelerini ve bu problemlerin hikâyelerdeki yansımalarını değerlendirmeye çalışacağız.]]> <![CDATA[Yusuf Vezir Çemenzeminli, who lived between 1887-1943, was a versatile Azerbaijani intellectual. He was a significant figure who has been able to fit different professions such as lawyer, diplomat, journalist, folklore researcher; story, novel, and play writer in his relatively short life, and succeeded in all. As a notable figure in Azerbaijani historical novel, Yusuf Vezir’s stories are also important for reflecting the panorama of his era. The story writing of Yusuf Vezir Çemenzeminli can be examined in two periods with regards to the great political and social change that Azerbaijan has experienced. In the first period, a panorama of the social life of pre-Soviet Azerbaijan is given. The social problems, shortcomings and failures of the era are presented to the readers with realism. In the stories of this period, ignorance, the adversity women are in, social inequality and the problems it poses, malicious clergymen who take advantage of the ignorance of society, superstitions are revealed around the living types. In the second period, under the influence of the Soviet era, he praises and endeavors to promote the new system. The stories of Yusuf Vezir in this period of adapting to the Soviet order and trying to reconcile with the system are more diverse but filled with forced ideological elements. The stylistic richness of the first period is not seen in this period. This period, in which the establishment, lifestyle, and the ethics of the socialist order are told, is almost a period of stagnation in the author’s story writing. In this paper, we will try to evaluate the stories of Yusuf Vezir Çemenzeminli that deal with the everyday life and problems of ordinary people in the pre-Soviet and post-Soviet Azerbaijani society, and the reflections of these problems in his stories.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69701 <![CDATA[Volume:1[9-26]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/37 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[MODERN ÖZNE TEMSİLİ OLARAK DON KİŞOT]]> <![CDATA[Don Quixote as a Modern Subject Representative]]> <![CDATA[Mehmet ESENDEMİR]]> <![CDATA[Modern, Şüphe, Delilik, Özne, Nesne]]> <![CDATA[Modern, Doubt, Madness, Subject, Object]]> <![CDATA[Miguel de Cervantes Saavedra’nın Don Kişot eseri ilk roman olarak kabul edilir. Bu eserin üslubu ve yazım tarzı dolayısıyla hakkında birçok felsefi yorum yapılmıştır. Don Kişot eserinde modern felsefenin fikirleri de bulunur. Modern felsefenin birçok kavramı ile Don Kişot karakterinin nitelikleri arasında benzerlikler vardır. Bu benzerliklerden biri Descartes’ın modern düşüncede önemli bir yer kazanmasını sağladığı özne anlayışıdır. Descartes’a göre bana öğretilmiş olan ve doğruluğu apaçık ve kesin olana dayanmayan her şeye şüphe ile bakılmalıdır. Şüphe neticesinde elde edilen ilk bilgi şüphe edenin kendisinden şüphe edilemeyecek bir öznenin varlığıdır. Descartes’ın öznesinin şüphesi ile Don Kişot’un deliliği modern öznenin bilinçli özellikleridir. Bu nedenle Don Kişot kitabının baş kahramanı olan Don Kişot, modern özneyi temsil etmektedir. Bu temsil, Descartes’ın modern özne düşüncesi ile daha belirgin hale gelmektedir. Kitap içerisinde serüvenleriyle anlatılan kahramanın düşünce ve yaşam dünyası, Descartes’ın modern düşüncesinden hareketle üç başlık altında irdelenmektedir. Böylece Don Kişot’un deliliği, yanılsamaları ve bireyselliği modern düşüncenin özneye yüklediği nitelikler olduğu savunulmaktadır. Sonuç olarak Descartes’ın felsefi anlayışından hareketle Don Kişot’un da modern özneyi temsil eden edebi bir karakter olduğu görülmektedir.]]> <![CDATA[Don Quixote which is written by Miguel de Cervantes Saavedra is considered the first novel. Due to the style of this work, many philosophical comments have been made. The ideas of modern philosophy are also found in Don Quixote. There are similarities between many concepts of modern philosophy and the specialities of the character of Don Quixote. One of these similarities is the understanding of the subject that Descartes makes important in modern thought. According to Descartes, everything that I have been learn and whose truth is not based on the obvious and certain, should be viewed with doubt. The first knowledge as a result of doubt is the existence of a subject who cannot be doubt. The doubt of Descartes' subject and the madness of Don Quixote are conscious features of the modern subject. For this reason, Don Quixote represents the modern subject. This representation becomes more evident with Descartes' modern subject thought. The thought and life of the hero, whose adventures are told in the book, are examined with three headings, based on Descartes' modern thought. Thus, it is argued that Don Quixote's madness, illusions and individuality are the qualities of subject in modern thought. As a result, it is seen that Don Quixote is also a literary character representing the modern subject, based on Descartes' philosophy.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69542 <![CDATA[Volume:1[50-61]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/38 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Asuman GÜRMAN ŞAHİN, Atatürk Dönemi Türk Şiirinde Gurbet 1923-1938, İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık, 2022, 303 sayfa, ISBN: 978-625-8375-15-2.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Muharrem KAPLAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=69252 <![CDATA[Volume:1[71-73]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/39 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[KASTAMONULU ÂŞIK MEYDÂNÎ HAKKINDA YENİ BİLGİLER ve YAYINLANMAMIŞ BİR DESTANI]]> <![CDATA[New Information About Kastamonulu Âşik Meydânî and An Unpublished Epic]]> <![CDATA[Prof. Dr. Eyüp AKMAN]]> <![CDATA[Âşık Meydânî, Kastamonu, âşık edebiyatı, âşıklık geleneği, destan.]]> <![CDATA[Âşık Meydanî, Kastamonu, ashık literature, minstrel tradition, epic.]]> <![CDATA[Osmanlı coğrafyasında âşık edebiyatı on yedinci ve on dokuzuncu yüzyılda zirve yapmıştır. Özellikle on dokuzuncu yüzyılda bu edebiyat mensupları (âşıklar ve halk şairleri) divân şairleriyle boy ölçüşebilecek seviyeye gelmişlerdir. Onlar da tıpkı klasik şairler gibi medrese tahsili görmüş, hatta bazıları (Erzurumlu Emrah) divan tertip etmiştir. On dokuzuncu yüzyılda âşıklar saray tarafından da desteklenmiştir. Kaynaklarda ve arşiv belgelerinde bazı âşıkların maaş aldıkları kayıtlıdır. Âşıkların ikamet merkezi bu yüzyılda İstanbul Tavuk Pazarı’dır. Burada barınan ve yetişen nice âşık Anadolu’ya geçerek âşıklık sanatını yaymışlar ve geliştirmişlerdir. Bu âşık ve şairlerin bir diğer gayesi de Anadolu’da propaganda yapmaktır. Bunlar halka kahramanlık destan ve şiirleri okuyarak halkı savaşlara karşı heyecanlandırmaya çalışmışlardır. On dokuzuncu yüzyılda Kastamonu güçlü âşıkların yaşadığı ve diğer âşık ve şairlerin uğramadan geçemediği bir kültür merkezidir. Bu yüzyılda Kastamonu’da yetişmiş olan iki büyük âşık vardır. Bunlardan biri Kemâlî diğeri ise Meydânî’dir. Bunlar aynı zamanda Erzurumlu Emrah’ın yetiştirmeleridir. Bu makalemizle Meydânî’nin biyografisi arşiv belgelerinden hareketle yeniden yazılmış ve şeceresi ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Onun daha evvel yayımlanmamış bir destanı da makaleye ilave edilmiştir. ]]> <![CDATA[The ashık literature reached its peak in the seventeenth and nineteenth centuries in the Ottoman geography. Especially in the nineteenth century, the members of this literature (minstrels and folk poets) came to a level where they could compete with the divan poets. Just like the classical poets, they received a madrasa education, and some of them (Erzurumlu Emrah) even organized divans. In the nineteenth century, the minstrels were also supported by the palace. It was recorded in the sources and archival documents that some minstrels received salaries. The residence center of the minstrels is Istanbul Tavuk Pazarı in this century. Many minstrels who lived and grew up here migrated to Anatolia and spread and developed the art of minstrelsy. Another aim of these minstrels and poets is to make propaganda in Anatolia. They tried to excite the people against wars by reading heroic epics and poems to the people. In the nineteenth century, Kastamonu was a cultural center where strong minstrels lived and other minstrels and poets could not pass by. There are two great minstrels who grew up in Kastamonu in this century. One of them is Kemalî and the other is Meydani. These are also the trainings of Erzurumlu Emrah. In this article, Meydani's biography has been rewritten based on archival documents and his genealogy has been discussed in detail. His previous unpublished epic is also included in the article. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68687 <![CDATA[Volume:1[1-8]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/40 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YABANCI SEYYAHLARIN GÖZÜNDEN TÜRKLERDE MİSAFİRPERVERLİK VE ADALET]]> <![CDATA[Hospitality and Fairness of Turkish People Accordıng to Foreign Voyagers]]> <![CDATA[Mahmut Esad KIRAÇ]]> <![CDATA[Halk bilimi, Kültür, Seyahatname, Adalet, Misafirperverlik.]]> <![CDATA[Folklore, Culture, Travel book, Justice, Hospitality.]]> <![CDATA[Türkleri konu alan seyahatnameler Türk halk bilimi araştırmacılarına gerek sosyal ve beşerî gerekse fen bilimleri alanında ciddi kaynaklar sunmaktadır. Özellikle sosyal bilimler alanında Türk kültürü ve toplum hayatı üzerine yapılan araştırmalarda seyahatnameler, mâziye ışık tutan önemli vesikalardan kabul edilmektedir. Bu vesikalar üzerinden geçmiş dönemde yaşamış Türklere dair günümüzde pek çok bulguya ulaşılmış ve yeni araştırmalar için de kaynak sayısı artmıştır. Türk halk bilimine seyahatnameler ışığında bakmak bugünkü kültürümüzün de dinamiklerini anlamamız açısından bizlere büyük fayda sağlamaktadır. Bu çalışmada amaç, Türk yurtlarını ziyaret etmiş ve Türk kültürünün misafirperverlik ve adalet anlayışlarını konu almış beş seyyahzerinden Türklerin kültürel hayatında önemli iki unsur olarak görülen Türklerde misafirperverlik ve adalet kavramlarını incelemektir. Çünkü Türk kültürü içerisinde Türk toplum yapısını ve dinamiklerini ele alırken adalet ve misafirperverlik en çok karşımıza çıkan unsurlardan ikisidir. Yöntem olarak seçilen seyyahların Türk yurtlarını farklı yüzyıllarda ziyaret etmesine dikkat edilmiş ve bunların kronolojik sıralamasına da dikkat edilmiştir. Karşılaştırmalı seyahatname incelemelerinin halk bilimi ve kültür tarihi açısından önemine değinilmeye çalışılmıştır. Böylece belirlenen seyyahlardan hareketle Türklerin kültürel hayatına dair farklı yüzyıllardaki olgular incelenmiş, incelemeler neticesinde Türklerin yaşadıkları devir ve kültürel özellikleri arasında ilişki kurulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak belirlenen seyyahlar üzerinden Türk kültüründe misafirperverlik ve adalet kavramlarının farklı yüzyıllarda benzer şekilde uygulamalarının olduğu görülmüş, farklı özelliklerin de dönemin koşulları üzerinden yorumlaması yapılmıştır.]]> <![CDATA[Turkish people-themed travel books provide valuable resources for the researchers of this field in both social and scientific aspects. Particularly for the social science research on Turkish culture, travel books are regarded as one of the most important resources that enlighten the past. With the aid of such resources, many findings have been unraveled pertaining to Turkish people and the number of resources for forthcoming research has been increased as well. Studying Turkish folklore in the light of travel books allows us to comprehend the current culture and its fundamental dynamics well. In this paper, two important concepts possessing huge importance in the daily life of Turkish people, hospitality and fairness, are analyzed by the observations of five voyagers that traveled Turkish territories. The reason for choosing these two concepts is the fact that these that we frequently encounter while studying Turkish society and its dynamics. In terms of the procedure of this paper, these five voyagers are intentionally chosen as the ones which have visited Turkish territories in different centuries. Furthermore, these voyagers have been discussed chronologically. The importance of comparative travel book reviews on folklore and cultural history has been taken into account as well. Thereby, the various attitudes of voyagers towards Turkish culture in different centuries have been examined and it is aimed to establish a relation between the respective eras and cultural features of Turkish people. As a result, it is concluded that justice and hospitality concepts have similar implementations in various centuries and the differences are interpreted by taking the conditions of respective eras into consideration.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=68031 <![CDATA[Volume:1[62-70]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/41 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Prof. Dr. Özer ŞENÖDEYİCİ-Dr. H. Sercan KOŞİK, Fezâyî Divanı (15. Yüzyıl), Çorum Kut Yayınları, 2022]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Fatih YAMAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66423 <![CDATA[Volume:2[137-140]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/42 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Dr. Alev ÖZTÜRK MERDİN, Geleneksel Kültürde Yaşlı ve Yaşlılık -Kırşehir Örneği-, İstanbul: Arı Sanat Yayınevi, 2021, ISBN: 978-625-7018-58-6, 511 s.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[İrem GÜRLEK]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66310 <![CDATA[Volume:2[141-144]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/43 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Derleyicisi Belirsiz Eski Bir Türk Atasözleri Kitapçığı]]> <![CDATA[An Old Turkish Proverbs Booklet By Uncertain Compiler]]> <![CDATA[Ramazan EKİNCİ]]> <![CDATA[Doç. Dr. Ramazan EKİNCİ]]> <![CDATA[Türkçe, elyazması, atasözleri, Padova, İtalyanca ]]> <![CDATA[Turkish, Handwriting, Proverbs, Padova, Italian]]> <![CDATA[Atasözleri, başlangıçta belli kişiler tarafından söylenmişse de ifade güzelliği ve mana isabetinden dolayı zaman içinde yaygınlaşarak halka mal olmuş özlü cümlelerdir. Hemen hemen her dilde hayat tecrübelerini bir düstur hâlinde ifade eden atasözleri, hem yazılı, hem de sözlü anlatımda asırlar boyunca kullanılmış; hüviyetleri belli kişi veya belirsiz kimseler tarafından zaman zaman derlenip kayda da geçirilmiştir. Bu yazıda atasözleri, onları adlandırma, kullanma ve derleme çalışmaları konusunda umumi bilgi verildikten sonra İtalya’nın Padova şehrindeki Bilioteca Antica del Seminario Vescovile’de bulunan Arap harfli bir elyazması meseller kitapçığı tanıtılmış; tamamı 223 atasözü, deyim, mısra, kelâm-ı kibardan ibaret metin, Latin harflerine aktarılarak ilgililerin incelemesine sunulmuştur. Kimin tarafından yapıldığı belli olmayan derlemenin, 16. asrın ilk yarısından sonra yazıldığı, Bursalı Lâmiî Çelebi (ö. 938/ 1532), Güvâhî ve Fevrî’nin (ö. 978/ 1571) birer mısraını ihtiva etmesine bakılarak söylenebilir. Atasözü derlemelerinin ilmî usule göre neşri, hem söz konusu mefhumun yüzyıllar boyunca taşıdığı mana, hem dil ve kültür değişimleri hakkında fikir verecek, hem de geçen asırlarda meydana getirilmiş edebî eserlerde bu çeşit kalıplaşmış dil malzemesinin doğru biçimde tesbit ve izah edilmesini sağlayabilecektir. ]]> <![CDATA[Although proverbs were said by certain people at the beginning, they are concise sentences that became popular over time because of their beauty of expression and accuracy. Proverbs, which express life experiences as a moral in almost every language, have been used for centuries in both written and oral expression; It has also been compiled and recorded from time to time by certain or unknown people. In this article, after giving general information about proverbs, naming, using and compiling them, a booklet of proverbs in Arabic script found in Bilioteca Antica del Seminario Vescovile in Padova, Italy was introduced; The text, which consists of 223 proverbs, idioms, verses, and theology, transferred to Latin letters and presented to the interested parties. It can be said that the compilation whose author is unknown, was written after the first half of the 16th century by considering that it contains a verse each by Lâmiî Çelebi from Bursa ( 938 / 1532), Güvâhî and Fevrî ( 978 / 1571). The publication of proverb compilations according to the scientific method will both give an idea about the meaning of the notion in question, and the language and cultural changes over the centuries, and will allow to identify and explain correctly this kind of stereotyped language material in the literary works created in the past centuries.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=66212 <![CDATA[Volume:2[90-110]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/44 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[ŞAH İBRAHİM VELİ OCAĞI’NA BAĞLI BİR ZİYARET YERİ: “KARA DİREK” ]]> <![CDATA[A Visiting Place Conected to Shah Ibrahim Velî: “Kara Direk”]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi Altuğ ORTAKCI]]> <![CDATA[Şah İbrahim Velî, Kara Direk, Halk İnançları, Ağaç Kültü.]]> <![CDATA[Shah Ibrahim Velî, Kara Direk, Folk Beliefs, Cult of the Tree.]]> <![CDATA[İnanç, ritüeller ve uygulamalar, toplumlar için vazgeçilmezdir ve bu uygulamalar bireyin gereksinimleri doğrultusunda da ihtiyaçtırlar. Bu ihtiyaç, halk hekimliği bağlamında düşünüldüğünde, kimilerince teslimiyet düzeyinde bir inanç kimilerine göre de halkın psikoterapisi olarak düşünülen makamlarda, türbelerde sağaltılır. Bununla birlikte bir mezara ev sahipliği yapmayan ya da evliyanın makamı olmadığı halde türlü istek, ihtiyaç ve dilekleri için başvurulan yerler vardır. Bu yerler genellikle kayalar, ağaçlar, pınarlar, ılıcalar gibi tabiat unsurlarından meydana gelir. İşte bu türlü bir inanç ve sağaltım yerlerinden biri de Çorum’a bağlı Dere Köy’ deki Kara Direk ziyaretgâhıdır. Özellikle felç ve sara hastalarının ziyaret yeri olan “Kara Direk” de hastalıkların sağaltımına yönelik yapılan uygulamalar ve ritüeller bulunmaktadır. Kara Direk makamı aynı zamanda Şah İbrahim Velî’nin hatırası olarak da değerlendirilmektedir. Makama bağlı bağlamda bir sözlü kültür anlatısı olarak anlatılan Şah İbrahim Velî’ye ait “yedi günlük ölüyü diri kılma” hadisesi de canlı bir şekilde yaşamaktadır. Bu anlatı aynı zamanda şifa kaynağı olarak görülen Kara Direk’in mevcudiyetinin de temeli olarak görülmektedir. Kısaca bu çalışma esas olarak Şah İbrahim Velî etrafında oluşan anlatıların, halk inançları bağlamında bahsi geçen ritüellerin, doğa kültleri ve sözlü kültür ilişkisi bağlamında incelenmesi şeklindedir. Diğer yönüyle de hem alandan hem de internet ortamından derleme çalışmasıdır. Ayrıca, Malatya Mezirme’de bulunan Kara Direk Dergâhı ile bağlantılı olduğu söylenen bu ziyaret mekânında bulunan Kara Direk’in kökeni ile ilgili sorulara da cevap aranmıştır.]]> <![CDATA[ Beliefs, rituals and practices are indispensable for societies and these practices are also necessary in line with the needs of the individual. When this need is considered in the context of folk medicine, it is cured in mausoleums, which is considered by some as a belief at the level of surrender and by others as a psychotherapy of the people. However, there are places that do not host a tomb or are resorted to for all kinds of requests, needs and wishes even though they are not the authority of the saint. These places usually consist of natural elements such as rocks, trees, springs and hot springs. One of the places of belief and treatment of this kind is the "Kara Direk" pilgrimage site in Dere Village of Çorum. There are practices and rituals for the treatment of diseases in the "Kara Direk", which is a place to visit especially for paralysis and epilepsy patients. The Kara Direk maqam is also considered to be the memory of Shah İbrahim Veli. The incident of "reviving the seven-day dead" of Shah İbrahim Veli, which is told as an oral culture narrative in the context of the office, is also alive. This narrative is also seen as the basis of the existence of the Kara Direk, which is seen as a source of healing. In short, this study is mainly in the form of examining the narratives formed around Shah İbrahim Veli, the rituals mentioned in the context of folk beliefs, in the context of nature cults and oral culture relationship. On the other hand, it is a compilation study from both the field and the internet. In addition, answers were sought to the questions about the origin of the Kara Direk in this visiting place, which is said to be connected with the Black Pole Lodge in Malatya Mezirme.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=64974 <![CDATA[Volume:2[111-127]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/45 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[TÜRK HALK HİKÂYELERİNDE KAF DAĞI MOTİFİ ]]> <![CDATA[Kaf Mountain Motif Of Turkish Folk Stories]]> <![CDATA[Ahmet TÜZEL]]> <![CDATA[Dağ kültü, Kaf Dağı, halk hikayeleri.]]> <![CDATA[mountain cult, Kaf Mountain, folk tales]]> <![CDATA[Birçok farklı din ve toplumda dağlar yüksekliği ile insanları etkilemiş, dini dünyalara yakınlaşma mekanı olarak görülmüş ve dağlara kutsiyet atfedilmiştir. Bu kutsama hayalî Kâf Dağı mekanının doğmasına sebep olmuş ve bu mekan Türk edebiyatı geleneklerine de yansıyarak masal türü başta olmak üzere destan, efsane, mit ve halk hikayelerinde tezahür etmiştir. Asırlar boyunca teşekkülü devam eden edebi türlerin zamanla iç içe geçmesi ve birbirlerine kaynaklık etmesi ile meydana gelen bu girift yapı, Türk edebiyatında türlerin ayrımını ve tasnifini zorlaştırmıştır. Genellikle masallarda görülen ve cin, peri, dev gibi olağanüstü canlıların ikametgahı; ulaşılması zor, yolları meşakkat ve çile ile dolu olan Kaf Dağı, aynı zamanda Anka/Simurg/Zümrüdüanka isimleriyle bilinen ve kahramanlara akıl hocalığı yapan, yüzü insana benzer bir kuşun da yaşadığı yerdir. Büyü ve tılsımlarla dolu bu dağa sadece Allah'ın müsaade buyurduğu kahramanlar/kişiler ulaşabilmekte ve arza yeniden dönebilmektedir. Olağanüstülükler dünyası olan Kaf Dağı, tasavvufi söylemde de kendine yer edinmiş ve onunla ilgili birçok metafor üretilmiştir. Çalışmamızda Anadolu sahasından seçilen 135 halk hikayesi incelenmiş, Kaf Dağı ve unsurlarının görüldüğü Kirmanşah, Zaloğlu Rüstem ve Davutoğlu Süleyman hikayeleri özelinde Kaf Dağı'nın halk hikayelerindeki tasviri ile ilgili bir tespit yapılmaya çalışılmıştır.]]> <![CDATA[In many different religions and societies, the mountains have affected people with their height, they have been seen as a place to get closer to the religious worlds and the mountains have been attributed to holiness. This blessing caused the birth of the imaginary Mount Kaf place, and this place was reflected in the traditions of Turkish literature, manifested in epics, legends, myths and folk tales, especially in the genre of fairy tales. This intricate structure, which was formed by the intertwining and originating of literary genres over the centuries, made it difficult to distinguish and classify genres in Turkish literature. The residence of extraordinary creatures such as jinn, fairy and giants, which are usually seen in fairy tales; Kaf Mountain, which is difficult to reach and whose roads are full of hardship and ordeal, is also the place where a human-like bird lives, known by the names Anka/ Simurg/Zümrüdüanka, who mentors the heroes. Only the heroes/persons allowed by Allah can reach this mountain full of magic and talismans, and they can return to the earth again. Mount Kaf, which is a world of extraordinary things, has also taken its place in mystical discourse and many metaphors have been produced about it. In our study, 135 folk tales selected from the Anatolian area were examined, and a determination was made about the description of Kaf Mountain in folk tales, in particular the stories of Kirmanşah, Zaloğlu Rüstem and Davutoğlu Süleyman, in which Mount Kaf and its elements are seen.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=63286 <![CDATA[Volume:2[128-136]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/46 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[OKÜLT İLİMLERE KAYNAKLIK ETMESİ AÇISINDAN KURAN VE MANZUM BİR KURAN FALI]]> <![CDATA[THE QURAN AS A SOURCE TO THE OCCULT SCIENCES AND A VERSE TEXT ABOUT FOTRUNE TELLING FROM QUR’AN]]> <![CDATA[Prof. Dr. Özer ŞENÖDEYİCİ]]> <![CDATA[fal, Kuran falı, gayb, okültizm.]]> <![CDATA[fortune telling, fortune telling from Holy Qur’an, unseen, okkultism.]]> <![CDATA[İnsanların geleceğe ve bilinmeyen duydukları merak, pek çok fal türünün ortaya çıkmasına neden olmuştur. Birbirinden farklı metotlar izlese de bu falların hepsinde insanların merakının yanı sıra çaresizliklerinin sömürüldüğü görülmektedir. Bu sömürüyü kolaylaştırmak için falcıların en çok başvurdukları yöntem ise dinî argümanlar olmuştur. Örneğin Kuran falı, İslam dininin yayıldığı tüm coğrafyalarda uygulanan bir fal olmuştur. Böylece, Kuran’dan fal bakma yöntemlerini, fal öncesinde yapılması gereken ibadetleri, okunması gereken duaları aktaran bazı metinlerde Arap harflerinin işaret ettiği okült anlamları konu alan çeşitli eserler meydana getirilmiştir. Bu eserlerden bazıları edebi ve estetik değer taşımakta, manzum ve mukaffa surette gaybdan haber vermektedir. Kuranıkerim tarafından yasaklanmış olmasına rağmen, bizzat Kuranıkerim’in fal malzemesi yapılması oldukça ilginç bir durumdur. Bu metinlere, herhangi bir gerçeği dile getirdikleri yanılgısına düşmeden, inanç ve kültür tarihi açısından yaklaşılması gerekmektedir. Bu çalışmada Kuran falları üzerine genel bir değerlendirme yapılacak, bir cönk içinde yer alan manzum bir Kuran falı Latin harflerine aktarılacaktır.]]> <![CDATA[The curiosity of people about the future and the unknown has led to the emergence of many types of fortune telling. Although they follow different methods, it is seen that in all these fortune-tellings, people's curiosity as well as their helplessness are exploited. The most common method used by fortune-tellers to facilitate this exploitation was religious arguments. When it comes to the religion of Islam, it can be said that fortune-tellers make use of the Qur'an in order to convince people who belong to this religion. For example, the fortune-telling of the Qur'an has become a fortune-telling practice in all geographies where the religion of Islam has spread. Thus, various works on the occult meanings denoted by the Arabic letters in some texts that convey the methods of fortune-telling from the Qur'an, the prayers that must be done before the fortune-telling, and the prayers that must be recited have been created. Some of these works have literary and aesthetic value and inform about the unseen (gayb) in the form of poetry. It is quite interesting that the Qur'an itself is used as fortune-telling material, although it is prohibited by the Qur'an. These texts should be approached in terms of belief and cultural history, without making the mistake of expressing any truth. In this study, a general evaluation will be made on the fortunes of the Qur'an, and a verse Qur'an horoscope in a conk will be translated into Latin letters.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62858 <![CDATA[Volume:2[66-89]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/47 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[AHİLİK KÜLTÜRÜNDE ŞENLİK VE KUTLAMA GELENEĞİNİN İŞLEVSEL HALKBİLİMİ KURAMI AÇISINDAN İNCELENMESİ]]> <![CDATA[Festival Celebration and Investigation of Its Tradition in Ahi Culture in Terms of Functional Folk Theory]]> <![CDATA[Alev Öztürk Merdin]]> <![CDATA[Ahilik kültürü, şenlik, kutlama, yiyecek geleneği, işlevsel kuram]]> <![CDATA[Ahi culture, festival, celebration, food tradition, functional theory.]]> <![CDATA[Kültür, toplumların alt kimliğinin oluşumuna da hizmet etmektedir. Bir yörenin ya da durumun kimliği, birbiriyle ilişki içinde bulunan birçok alt kimlikten oluşmaktadır. Şehirlerin kimlik oluşumunda kültürel, coğrafi ve sosyal imgeler, alt kimliğin belirlenmesinde etkilidir. Toplumsal hayatın sürekliliğini sağlayan, toplum belleğinde kalıcı hâle gelmiş olan inanç, kural ve âdetlerin bir sonraki kuşağa aktarımı geleneğin sürdürülebilirliği ile mümkündür. 13. yüzyılda Ahi Evran-ı Veli tarafından Anadolu topraklarında kurumsal bir kimlik kazandırılan Ahilik kurumu, dinî, ekonomik ve sosyo-kültürel kodların gizli ve açık taşıma işlevini üstlenerek, geleneğin sürdürülebilmesi noktasında önem arz etmektedir. Bünyesinde barındırdığı açık ve gizli işlevler vasıtasıyla gelenek aktarımını Anadolu’da kutlama ve törenlerle devam ettirmektedir. 1988 yılından itibaren Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın hazırlamış olduğu yönetmelik çerçevesinde Kırşehir merkez olmak üzere, Ahilik geleneğini yaşatmak amacıyla Ahilik Kültürü Haftası adı altında kutlamalar yapılmaktadır. Çalışmamızda halkbilimi için önem arz eden Kırşehir ili ve Mucur ilçesi örneklem alanı olarak belirlenerek Ahilik kutlamaları ve şenlik geleneğinde var olan kültürel unsurlar işlevsel halk bilimi kuramı çerçevesinde değerlendirilecektir.]]> <![CDATA[Culture also serves the formation of sub-identities of societies. The identity of a region or situation consists of many sub-identities that are in relation with each other. Cultural, geographical and social images are effective in determining the sub-identity in the identity formation of cities. The transfer of beliefs, rules and customs that ensure the continuity of social life and that have become permanent in the memory of the society to the next generation is possible with the sustainability of the tradition. The Ahi organization, which was given an institutional identity in Anatolian lands by Ahi Evran-ı Veli in the 13th century, is important for the continuation of the tradition by undertaking the function of carrying the religious, economic and socio-cultural codes secretly and openly. It continues the transmission of tradition with celebrations and ceremonies in Anatolia through the overt and hidden functions it contains. Since 1988, within the framework of the regulation prepared by the Ministry of Culture and Tourism, celebrations are held under the name of Ahi-Order Culture Week in order to keep the Ahi-order tradition alive, in the center of Kırşehir. In our study, the Mucur district of Kırşehir province, which is important for folklore, will be determined as the sample area and the cultural elements in the tradition of Ahi-order celebrations and festivals will be evaluated within the framework of functional folklore theory.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62448 <![CDATA[Volume:1[10-21]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/48 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YAPISALCI BİR YAKLAŞIM: AHMEDÎ’NİN İSKENDERNÂME’SİNDEN GÜLŞAH HİKÂYESİ]]> <![CDATA[A STRUCTURALIST APPROACH: THE STORY OF GÜLŞAH FROM AHMEDİ'S İSKENDERNAME]]> <![CDATA[Mustafa Şaban MERDİN]]> <![CDATA[Mesnevi, İskendernâme, yapısalcılık, Ahmedî, Gülşah Hikâyesi]]> <![CDATA[Mesnevi, İskendernâme, structuralism, Ahmedi, The Story of Gülşah]]> <![CDATA[Kültürel mirasın var olmasında bağlı bulunan geleneğin özü ve etkileri ön plandadır. Geleneksel yapının özünü korumak dilin zaman içindeki gelişimiyle uyumuna bağlıdır. Özü çevreleyen en büyük unsur dil aracılığıyla aktarılan temel verilerin zamana doğrudan ayak uydurmasıdır. Halk bilimi ile ilgili çalışmaları sadece tek bir bakış açısıyla değerlendirmek belli bir sınır dâhilinde incelenmesine neden olmaktadır. Ele alınan çalışmanın hangi amaçla derleneceğini tespit etmek halk bilimi çalışmalarının da yönteminin belirlenmesi açısından önemlidir. Çalışmanın evrenini, yapısalcılık kuramı bağlamında İskendernâme’lere bakış, örneklemini ise Ahmedî’nin İskendernâme’sinde yer alan Gülşah adlı öyküsü teşkil etmektedir. Çalışmanın amacı ise Ahmedî’nin İskendernâme’sinde yer alan ve dört öyküden biri olan Gülşah hikâyesinin yapısalcılık metodolojisinden faydalanılarak ayrıntılı bir analizinin yapılmasıdır. Konu ve üslup bakımından diğer hikâyelerden farklı yapıda olan bu hikâye sadece Ahmedî tarafından yazılmış metinde yer alması bakımından incelenmeye değer bir konudur. Çalışmamızın metodolojisinde; Dursun Ali Tökel’in Sevdâkar Şah ve Gülenaz Sultan Hikâyesi adlı makalesi de örnek metin olarak yararlanılmıştır. Barthes’in ve Propp’un, yapısalcılık kuramından hareketle; İskendernâme’de yer alan Gülşah adlı halk hikâyesi yapısal unsurlar bağlamında incelenmeye çalışılacaktır.]]> <![CDATA[The essence and effects of the tradition attached to the existence of cultural heritage are at the forefront. Preserving the essence of the traditional structure depends on the harmony of the language with its development over time. The biggest element surrounding the essence is the direct adaptation of the basic data transmitted through the language to the time. Evaluating studies on folklore from only one point of view causes it to be examined within a certain limit. It is important to determine for what purpose the study will be compiled, in terms of determining the method of folklore studies. The universe of the study is the view of the Iskendernames in the context of the theory of structuralism, and the sample is the story Gulsah, which is included in Ahmedî's İskendernâme. The aim of the study is to make a detailed analysis of the Gulsah story, which is one of the four stories in Ahmedî's İskendernâme, by using the methodology of structuralism. This story, which has a different structure from other stories in terms of subject and style, is a subject worth examining in terms of being included only in the text written by Ahmedi. In the methodology of our study; Dursun Ali Tokel's article named Sevdakar Shah and Gulenaz Sultan Story was also used as a sample text. Based on the structuralism theory of Barthes and Propp; The folk tale named Gulsah in Iskendernâme will be examined in the context of structural elements.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62365 <![CDATA[Volume:1[31-41]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/49 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Nail Tan, Söz Anlayan Beri Gelsin! -Atasözü ve Deyim Yazıları-, Ankara: Kültür Ajans Yayınları, 2021, 230 Sayfa, ISBN:978-605-325-235-1]]> <![CDATA[Nail Tan, Söz Anlayan Beri Gelsin! -Atasözü ve Deyim Yazıları-, Ankara: Kültür Ajans Yayınları, 2021, 230 Sayfa, ISBN:978-605-325-235-1]]> <![CDATA[Binnur TOYRAN]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62276 <![CDATA[Volume:1[60-65]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/50 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[BARAK’TAN YÜKSELEN İKİ SES: İZANLI BEKİR KARADUMAN VE CEMİL DOĞAN]]> <![CDATA[Two Voices Rising From Barak: Izanlı Bekir Karaduman and Cemil Dogan]]> <![CDATA[Haluk DOĞAN]]> <![CDATA[Türk Kültürü, Şiir, Barak Türkmenleri, Sözlü Kültür. ]]> <![CDATA[Turkish Culture, Poetry, Barak Turkmens, Oral Culture. ]]> <![CDATA[Barak Türkmenleri, 16. Yüzyılda Horasan’dan Anadolu’ya göçmüş bir Türk topluluğudur. Anadolu’nun birçok bölgesine yayılan Baraklar’ın en yoğun yaşadığı bölge Güneydoğu Anadolu coğrafyasıdır. Bilhassa Gaziantep’in Nizip, Oğuzeli ve Karkamış ilçeleri Baraklar’ın yoğunlukla yaşadığı yerlerdir. Baraklar, derin ve zengin bir halk kültürü ve edebiyatına sahiptir. Yüzyıllar boyunca içlerinden birçok güçlü şair ve ozan çıkarmışlardır. Bu ozanlar Barak hafızasının oluşmasına ve Türk kültürüne büyük hizmetler vermiştir. Dedemoğlu, Kılıçoğlu, Kul Hüseyin, Taşbaşoğlu ve Âşık Mahgül bu ozanlarlardan bazılarıdır. Bu makale, Barak coğrafyasında doğmuş, Barak Kültürü içinde yetişmiş iki şairi konu edinmektedir. Bu şairler; İzanlı Bekir Karaduman (1907-1994) ve Cemil Doğan’dır (1941-1973). 20. Yüzyılda yaşamış bu iki şair hem derin Türk kültürünün temsilcileri hem Barak hafızasının taşıyıcıları hem de modern hayatla yeni karşılaşan Barakların hissiyatını yansıtmaları bakımından çok mühimdir. Makalede, İzanlı Bekir Karaduman’ın “Özov Gelin ve Gönlümden Esintiler”; Cemil Doğan’ın da “Zamanın Bittiği Yer” adlı kitabı merkeze alınmıştır. Bu kitaplardan yola çıkarak; şairlerin Türk kültürü, Barak yaşamı, Barak coğrafyası ve medeniyete dair görüşleri tespit edilmeye çalışılacaktır. ]]> <![CDATA[Barak Turkmens are a Turkish community that migrated from Khorasan to Anatolia in the 16th century. The most densely populated region of the Barak Turkmens, which spread to many regions of Anatolia, is the Southeast Anatolian geography. Especially Nizip, Oğuzeli and Karkamış districts of Gaziantep are places where Baraks live intensely. Barak Turkmens has a deep and rich folk culture and literature. Over the centuries, they have produced many powerful poets and bards among them. These bards rendered great services to the formation of Barak Turkmens's memory and to Turkish culture. Dedemoğlu, Kılıçoğlu, Kul Hüseyin, Taşbaşoğlu and Âşık Mahgül are some of these poets. This article is about two poets who were born in Barak geography and raised in Barak Culture. These poets are; İzanlı Bekir Karaduman (1907-1994) and Cemil Doğan (1941-1973). These two poets, who lived in the 20th century, are very important in terms of both representatives of deep Turkish culture, carriers of Barak's memory and reflecting the feelings of Baraks who have just encountered modern life. In the article, İzanlı Bekir Karaduman's book titled "Özov Gelin ve Gönlümden Esintiler"; Cemil Doğan's book titled "Zamanın Bittiği Yer" is centered. Based on these books; Poets' views on Turkish culture, Barak life, Barak geography and civilization will be tried to be determined. ]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62182 <![CDATA[Volume:1[22-30]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/51 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[FÜTÜVVET VE AHİLİK İLİŞKİSİ ÜZERİNE MUKAYESELİ BİR İNCELEME]]> <![CDATA[A Comparative Study on the Relationship Between Futuvvet and Ahilik]]> <![CDATA[Muzaffer ÇANDIR]]> <![CDATA[Ahilik, Fütüvvet, Ahi Evran, Kırşehir, Ahi Evran]]> <![CDATA[Ahi Community, Futuvvet, Ahi Evran, Kırşehir.]]> <![CDATA[Ahilik, Ahi Evran’ın öncülüğünde Kırşehir’de yayılan, Selçuklu ve Osmanlı Türklerinin ortaya koyduğu sosyal, kültürel, ekonomik, siyasi yönleri de olan bir milli, kültür, iman, ahlak ve yiğitlik hareketidir. Ahiliğin ilk temelini Fütüvvetnameler teşkil eder. İslam memleketlerinde çok önceden mevcut olan fütüvvetle yakın ilgi kuran Türkler 11. yüzyılda kendilerine göre bunu geliştirdiler. Fütüvvet kavramı fedakârlık, iyilik, yardımseverlik, hoşgörü, nefsine söz geçirme gibi erdemleri ifade eder. Ahiler, Anadolu’ya gelen Türkleri, önce ağırlamışlar, sonra yeteneklerine ve sanatlarına göre işyeri açmış, kurdukları zaviye ve onun yanında yeni yaşam alanları kurmuşlardır. Bu yönüyle ahilik, İnsanlar arasında dayanışma ve kaynaşmayı kurmaya çalışan sevgi, saygı ve yardımlaşmanın temelini oluşturan sosyal ve ekonomik yönden işleyen siyasi, askeri ve kültürel yönleri de bulunan bir düzendir. Bu çalışma Orta Asya’dan göç eden Türklerin Anadolu’ya gelerek bu bölgeyi vatan olarak kabul etmesinde önemli roller üstlenen Ahilik teşkilatı ile 9. yüzyılda başlayan ekonomik, siyasi ve sosyal bir teşkilat olan Fütüvvet teşkilatının aralarındaki ilişkinin mukayeseli bir şekilde incelenmesine dayanmaktadır. Çalışmanın ilk kısmında iki teşkilatın kavramsal açıklaması yapılmıştır. Makalede bu teşkilatların ortaya çıkış süreci ve beslendikleri kaynaklar tespit edilmiş ardından bu kaynaklar mukayeseli bir şekilde incelenerek aralarındaki ilişki açıklanmıştır.]]> <![CDATA[Ahilik is a national, culture, faith, morality and valor movement that is spread in Kirşehir under the leadership of Ahi Evran, which has social, cultural, economic, political aspects of the Seljuk and Ottoman Turks. Futuvvetnames are the first foundation of morality. Turkish people who have drawn close interest in futuvveta, which was already present in Islamic countries 11. in the 21st century, they made it gelore. The concept of futuvvet refers to virtues such as sacrifice, kindness, charity, tolerance, self-promise. The Turks who came to Anatolia, first they had guests, then opened up a business for the people of an art, built the zaviye and the houses they built next to it, created neighborhoods and streets, built businesses, bazaars, cities. In this respect, harmony is a system that has political, military and cultural aspects that work socially and economically, as the basis for love, respect and charity that tries to establish solidarity and integration between people. This study is organized by the Ahilik Organization, which has played an important role in the arrival of migrating Turks from Central Asia in Anatolia and in making them a home. 9. Based on the comparative finalization of the relationship between Futuvvet, an economic, political and social organization that began in the 20th century. In the first part of the study, the two agencies have been given a conceptual explanation. In the article, the process of the emergence of these organizations and the resources they are feeding on are analyzed in a comparative way and explained the relationship between them.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=62110 <![CDATA[Volume:1[1-9]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/52 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[PROF. DR. KEMAL GÖDE İLE ISPARTA’NIN YALVAÇ İLÇESİNDEKİ AHİLİK KÜLTÜRÜ ÜZERİNE SÖYLEŞİ]]> <![CDATA[An Interviev upon on Ahi Culture at Yalvac/ Isparta with Prof. Dr. Kemal GÖDE]]> <![CDATA[GÜLŞAH YİĞİT]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54127 <![CDATA[Volume:1[71-76]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/53 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[BİR CÖNK SEKİZ ŞAİR]]> <![CDATA[One Conk Eight Poets]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi Doğan KAYA]]> <![CDATA[Cönk, Âşık Edebiyatı, Şair, Şiir, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi.]]> <![CDATA[ Conk, Minstrelsy, Poet, Poem, Suleymaniye Manuscript Library.]]> <![CDATA[Cönkler başta âşık edebiyatı olmak üzere kültürümüz için önemli yazılı kaynaklardır. Kütüphanelerde ve meraklı şahısların ellerindeki bu cönklerde yer alan bilgilerin gün yüzüne çıkmasıyla bu yolda önemli mesafelerin alınacağına şüphe yoktur. Makalemizde Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Yazma Bağışlar Bölümü’nde 5881 numara ile kayıtlı cönkteki şairlerin şiirleri Latin Alfabesine aktarılmıştır. Cönkte toplam 117 şiir kayıtlıdır. Bunlardan 48’inin mahlası kayıtlı değildir. Bunların dışında kalan 69 şiir 21 şaire aittir. Şairler içinde en fazla şiiri olan 26 şiir ile Âşık Ömer’dir. İkinci olarak 11 şiirle Yunus Emre gelir. Şiir şekli olarak kalenderi, ilahi, koşma, semai, kıta ve şarkı gibi şiir şekilleri karşımıza çıkar. Şiirleri kayıtlı olan şairlerin başlıcası şunlardır: Akif, Âşık Ömer, Bayramî, Derviş, Eşrefoğlu Rumî, Fahrî, Gevherî, Hakikî, Hüdaî, İrfanî, Katiboğlu, Kâtibî, Lisanî, Nesimî, Niyazi Mısrî, Nuri, Seyyid Nizamoğlu, Sualî, Süleyman, Şakir, Veysel Karanî. Çalışmamızda bu şairlerden edebiyatımızda şiir örnekleri olmayan veya az olan şairlerin şiirlerden Kâtiboğlu, Kâtibî, Şakir, Süleyman, Garip, İrfanî, Hüdaî, Sualî’nin şiirlerinin aktarımı yapılmıştır.]]> <![CDATA[Conks are imporant written sources for our culture, especially the minstrelsy literature. There is no doubt that there will be significant progress with the emerge of the information of these conks that are found in the library, and in the hands of curious indivuduals In our article, poems of the poets registered in the Suleymaniye Manuscript Library Manuscript Donations Department with the number 5881 were transferred to Latin Alphabet. 117 poems are registered in the Conk. The pseudonym of 48 of these is not registered. The remaining 69 poems belong to 21 poets. It is Aşık Omer that has the most poems with 26 poems among poets. Yunus Emre comes as a second with 11 poems. Poetry forms, such as qalandaris, chant, poem(koşma), semai, continent, and the song appear as the poetry forms. The main poets whose poems are registered are: Akif, Âşık Omer, Bayramî, Derviş, Eşrefoğlu Rumî, Fahrî, Gevherî, Hakikî, Hüdaî, İrfanî, Katiboğlu, Kâtibî, Lisanî, Nesimî, Niyazi Mısrî, Nuri, Seyyid Nizamoğlu, Sualî, Süleyman, Şakir, Veysel Karanî. In our study, The poems of Kâtiboğlu, Kâtibî, Şakir, Süleyman, Garip, İrfanî, Hudaî, Sualî, which are among the poems of poets who do not have examples of poems in our literature was transferred.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54060 <![CDATA[Volume:1[21-30]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/54 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[YÛNUS EMRE’NİN DİLİ]]> <![CDATA[Yûnus Emre’s Language]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi Mehmet Yardımcı]]> <![CDATA[Yûnus Emre, Türk Dili, Tasavvuf, Ahmet Yesevî, Anadolu.]]> <![CDATA[Yûnus Emre, Turkish Language, Mysticism, Ahmet Yesevî, Anatolia. ]]> <![CDATA[Yûnus Emre, Türk edebiyatının en büyük şairlerinden biridir. Yûnus’un sanatı ve edebi kişiliğinin asıl anahtarı arı, duru, içten anlatımındadır. İç yalnızlığını dile getirirken bir gümüş işlemecisi telkâri ustası gibi ince ve sanatkâranedir. İşte, Yûnus’taki bu tavır O’nu Anadolu Türkçesini şiir diline dönüştüren âşık olarak ön plana çıkarmıştır. Türkçeyi yazı dili olarak seçmekle Türk kültürüne en büyük hizmeti yapmış, Anadolu’da milli edebiyatın doğmasına hizmet edenlerin başında gelmiştir. Arapça ve Farsça sözcüklere şiirlerinde bol bol yer verip dilini devrine göre arı da olsa günümüze göre yer yer ağır diyebileceğimiz bir biçime sokmuştur. Yûnus Emre’nin dilindeki sözcük kadrosunun zenginliği şiirlerin estetik değerini yükseltmiştir. O, şiir dilini halkın kullandığı sözcük, deyim ve kavramlarla zenginleştirerek şiirin halk toplulukları tarafından benimsenmesini sağlamıştır. Yûnus Emre’nin şiirlerinde görülen dilbilgisi özellikleri 13-15. yüzyıllarda Anadolu’da yazılan eserlerde saptanan dilbilgisi özellikleridir. Yûnus’un dildeki büyük ustalığı en soyut düşünceleri bile yapmacığa kaçmadan anlatıvermesidir. Çünkü, Yûnus’un dilinde mükemmel bir ahenk ve rahat bir söyleyiş edası bulunmaktadır.]]> <![CDATA[Yûnus Emre is one of the greatest poets in Turkish literature. The main key of Yunus’s art, and literary personality is in his pure, and sincere expression. While expressing his inner loneliness, he is gentle and artistic like a silverworker. Here, this attitude of Yunus brought him to the forefront as the ashik (Aşık) who transformed Anatolian Turkish into the language of poetry. He has made the greatest service to Turkish culture and has been the head of the those who served the birth of National literature in Anatolia by choosing Turkish as the written language. He used a lot of Arabic, and Persian words in his poems, and made his language into a form that we may call it heavy on occasion compared to today although it was pure. The richness of the vocabulary in Yunus Emre’s language enhanced the aesthetic value of the poems. He had poem adopted by the folk society by enriching the language of poetry with the words, idioms, and concepts used by people. Grammatical features which are seen in Yunus Emre’s poems are the grammatical features determined in the works written in Anatolia in 13-15. centuries. Yunus’s great mastery in language is that he can Express even the most abstract thought without being pretended. Because, there is a excellent harmony and a comfortable way of utterance in Yunus’s language]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54025 <![CDATA[Volume:1[31-39]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/55 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ’NİN LUTFİYYE’SİNDE İLİM VE OĞLU LUTFULLAH’A İLİM KONUSUNDAKİ TAVSİYELERİ]]> <![CDATA[Sunbul-zade Vehbi’s Advices on Knowledge in Lutfiyye and Advices to His Son Lutfullah on Knowledge]]> <![CDATA[Dr. Öğr. Üyesi Vicdan ÖZDİNGİŞ]]> <![CDATA[Sünbül-zâde Vehbî, Mesnevî, Lutfullah, Nâbî, Nasihât-nâme.]]> <![CDATA[Sunbul-zade Vehbi, Mathnawi, Lutfullah, Nabi, Nasihat-name.]]> <![CDATA[İnsanlara yol göstermek, öğüt vermek maksadıyla yazılan manzum veya mensur eserlere nasihatname ya da pendname denir. Sünbül-zâde Vehbî, oğluna öğüt vermek için “Lutfiyye-i Vehbî”yi kaleme almıştır, Eser mesnevi nazım şekliyle yazılmış bir nasihat-nâmedir. İnsanlara yol göstermek, öğüt vermek maksadıyla yazılan manzum veya mensur eserlere nasihat-nâme (pend-nâme) denir. Sünbül-zâde Vehbî, oğlu Lutfullah’ın “güzel huylara sahip olarak büyümesi ve yüce rütbelere erişmesi”ne yardımcı olması düşüncesiyle Nâbî’nin Hayriyye’sini örnek alarak Lutfiyye-i Vehbî’yi kaleme almıştır. Vehbî, eserini oğlu için yazdığını belirtse de, bütün gençler için yazmıştır. Vehbî, eserinde toplumsal kural ve ahlâkî değerlerin hepsine değinmiş, çeşitli ilimlere dair bilgilerden sonra, diğer konuları belli bir düzene göre sıralamıştır. Çalışmada, öncelikle şairin edebî kişiliği kısaca değerlendirilmiştir. Ardından Lutfullah için kaleme alınan Lutfiyye’deki ilim, ilmin faydaları, hocaya saygı, ilim konusunun öncelikleri ve çeşitli ilim dalları hakkındaki düşünceleriyle Lutfullah’ın öğrenmesini istediği faydalı ilimler veya istemediği batıl ilimler hakkındaki düşünceleri ele alınmıştır. Ayrıca sosyal hayatın hemen her konusuna temas eden şairin, hayat tecrübelerine de yer verilerek, beyitlerle ilim konusu değerlendirilmiştir. ]]> <![CDATA[Poetic or prosaic works written so as to guide, and give advice to people are called nasihat-name, or pend-name. Sunbul-zade Vehbi wrote “Lutfiyye-i Vehbi” out to give advice to his son. The work is an advice-book written in mathnawi verse. Poetic, or prosaic works written on the purpose of guiding, and giving advice to people are called nasihat-name (pend-name). Sunbul-zâde Vehbî wrote Lutfiyye-i Vehbî by taking Hayriyye by Nabi as an example, with the thought of helping his son Lutfullah to grow up with good habits and reach supreme ranks. Although Vehbi states that he wrote his work to his son, he wrote it for all young people. In his work, Vehbi mentioned all of the social rules, and moral values, after the information on various sciences, he listed other subjects in a certain order. In study, first the poet’s literary personality, was evaluated briefly. Then his thoughts on beneficial knowledge that he wanted Lutfullah to learn or superstitious knowledges that he did not want are discussed with his thoughts on knowledge, benefits of knowledge, respect for the teacher, priorities of the subject of knowledge and various branches of knowledge in Lutfiyye, which he wrote for Lutfullah. In addition, the subject of knowledge was evaluated with beits by including the life experiences of the poet, who touched almost every subject of social life.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=54006 <![CDATA[Volume:1[40-61]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/56 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[NASREDDİN HOCA FIKRALARINI ZEKÂ DÜZLEMİNDE TESPİTİ ÜZERİNE BİR DENEME]]> <![CDATA[An Essay on Determining the Nasreddin Hoca Jokes on the Intelligence Leve]]> <![CDATA[Prof. Dr. Ali ÇELİK]]> <![CDATA[Nasreddin Hoca, Zekâ, Zekâ Selektörü, Mizah, Fıkra.]]> <![CDATA[Nasreddin Hoca, Intelligence, Intelligence Selector, Humor, Joke. ]]> <![CDATA[Bugüne kadar, Nasreddin Hoca’ya bağlanan fıkralardan gerçekte ona ait olanları tespit edebilmek için çeşitli ölçütler kullanılmıştır. Bunlardan en çok kullanılanlardan biri, üzerinde herkesin hemfikir olduğu özelliklere sahip bir Nasreddin Hoca tipi baz alınarak yapılan ayrıştırmadır. Bu metotta Hoca’nın toplumdaki yeri ve işlevi esas alınmış, hoca vasfına yakışmayan söz ve fiilleri taşıyan fıkralar ona ait sayılamamıştır. Hoca’ya ait fıkraların tespitinde izlenen diğer bir yol da yazılı kaynaklardaki fıkraların kronolojik olarak değerlendirilmesine dayanmaktadır. Bu çalışmada bugüne kadar denenmemiş yeni bir metot denenmiştir. Bu metodun esasını zekâ oluşturmakta, Nasreddin Hoca tipine bağlanan fıkralar zekâ düzleminde ele alınarak değerlendirmektedir. Çalışmanın ilk aşamasında bu fıkralarda ön plana çıkan zekâ çeşitleri tespit edilerek fıkralar buna göre tasnif edilmiştir. İkinci aşamada bir nevi zekâ selektöründen geçirilen bu fıkralardan hangilerinin Hoca’nın zekâ düzeyine ve çeşidine daha uygun olduğu araştırılmıştır. Üçüncü aşamadaysa elde edilen bulgular başta kronolojik metot olmak üzere diğer metotlardan faydalanılarak bu fıkra kümelerinin hangisi veya hangilerinin Hoca’ya ait olduğunun tespitine çalışılmıştır. Çalışmada, ilk eleği zekâ olan bir selektör kullanılmıştır. Bu selektörün diğer eleklerini bugüne kadar kullanılan diğer metotlar oluşturmuştur. Çalışmada asıl ayrıştırıcı unsur olarak zekâ alınmış, diğer metot ve uygulamalarsa matematikte olduğu gibi, bir problemin çözümünün doğru olup olmadığını belirleyen “sağlama” işlemi görevinde kullanılmıştır.]]> <![CDATA[Until today, various criteria have been used in order to resolve whether the jokes that belong to Nasreddin Hoca actually belong to him. One of the most used of these is the decomposition based on a Nasreddin Hoca type who has the features that everyone agrees. In this method, Hoca's place and function in society were based on, and the jokes with words and actions that did not suit his qualifications could not be counted as belonging to him. Another way to determine the jokes of Hoca is based on the chronological evaluation of the jokes in the written sources. In this study, a new method that has not been tried so far has been tried. The basis of this method is intelligence, and the jokes related to the Nasreddin Hoca type are evaluated on the level of intelligence. At the first phase of the study, the types of intelligence that come to the fore in these jokes were determined and the jokes were classified accordingly. At the second phase, it was investigated which of these jokes, which were passed through a kind of intelligence selector, were more suitable for Hoca's intelligence level and type. At the third phase, it was tried to determine which or which of these anecdote clusters belonged to Hoca, by making use of other methods, especially the chronological method. In the study, a selector whose first elimination is intelligence was used. The methods used so far have formed the other eliminations of this selector. In the study, intelligence was taken as the main distinguishing factor, and other methods and applications were used in the task of "ensuring", which determines whether the solution of a problem is correct or not, as in mathematics.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53970 <![CDATA[Volume:1[1-13]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/57 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Prof. Dr. Fikret TÜRKMEN- Dr. Gürol PEHLİVAN (Hzl.), Korkut Bitig – Dünyada Dede Korkut Araştırmaları, İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2021, ISBN: 978-625-408-086-9, 464 Sayfa.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Yusuf Aydın]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53967 <![CDATA[Volume:1[62-66]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/58 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Prof. Dr. İsmet ÇETİN, Türk Halk Hikâyeciliği -Türkiye Sahası-. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2020, ISBN: 978-625-406-261-2, 296 sayfa.]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[Hilal Aybey]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> <![CDATA[]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=53847 <![CDATA[Volume:1[67-70]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/59 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[TÜRK HALK EDEBİYATI ALANINDA YAPILAN İLK DOKTORA ÇALIŞMALARI (1946-1990)]]> <![CDATA[The First Doctoral Studies in the Field of Turkish Folk Literature (1946-1990)]]> <![CDATA[Prof. Dr. Saim Sakaoğlu]]> <![CDATA[Anahtar Kelimeler: Doktora, tez, hazırlayıcılar, yöneticiler, tez adları. ]]> <![CDATA[Keywords: Doctoral, thesis, tractator, thesis advisor, name of thesis. ]]> <![CDATA[ÖZ Bir bilim dalında çalışmak için o alan hakkında yeterli derecede bilgimizin olması gerekir. Alanımızın kapsadığı konular, tarihçesi, bu alana kimlerin emek verdiği gibi konular özellikle bilinmelidir. Bu çalışmaları genel bir başlık altında Bilim Tarihi diye toplayabiliriz. Çünkü bu tür bilgilere ulaşılmaması durumunda yapacağımız çalışmaların pek de değeri olmayacağı açıktır. Halk edebiyatı alanında yapılan çalışmaların iyi bilinmesinin yanında ana konuları ve öncü çalışmaları gerçekleştirenleri de bilmemiz, hatta hayatta olanlarını da yakından tanımamız gerekmektedir. Halk edebiyatı alanında yapılan çalışmaların tarihini yetmiş seksen yıl öncesine kadar götürebiliriz. Ancak, bilim bir ilerleme ivmesine sahip olacağı için, o başlangıç tarihinden yola çıkıp günümüze doğru ilerlememiz gerekecektir. Biz, bu çalışmamızda Türk halk edebiyatı alanına emek veren, eserleriyle değer katan büyüklerimizin ve öncülerimizin doktora çalışmaları hakkında bilgi vereceğiz. Bu işi yaparken bazı bilinmeyenleri veya yanlış bilinenleri de ortaya koymaya çalışacağız. Hatta okuyucularımız, varsa, bizim eksik ve yanlışlarımızı da gün ışığına çıkarabilirler. Bu yazımızda başlangıçtan itibaren ilk kırk beş yıllık bir dönem içinde yapılan çalışmaları bir liste olarak verme yoluna gitmeyi uygun bulduk. Bu listede yer alanlar arasında aramızdan ayılanlarla emekli olanların sayısı oldukça fazladır. Onun için böyle bir çalışmanın yapılması gerekiyordu. Ayrıca bu konu ile ilgili bazı ek bilgilerin de ilk defa burada verildiğinin bilinmesini isteriz.]]> <![CDATA[ABSTRACT We must have sufficient knowledge about the field to work in a field of science. Subjects that are covered by our field, its history, and those who contributed to this field should be especially known. We can gather these works under the general title as History of Science. Because, in case such information is not available, it is obvious that the study we do will not have much value. In addition to knowing the studies in the field of folk literature well, we also need to know the main subjects, and those who carried out pioneering works, and even get to know the ones who are alive. History of studies in the field of folk literature can date back to seventy or eighty years. However, since science will have a momentum of progress, we will have to start from that starting date and move forward to the present. In this study, we will provide information about the doctoral studies of our elders and pioneers who contributed to the field of Turkish folk literature and enriched with their works. While doing this work, we will try to reveal some unknowns or misconceptions. Our readers can even bring to light our shortcomings and mistakes if there is any. In this article, we found it favorable to list the works done in the first forty-five years from the beginning. Among those on this list, the number of deceased and those who retired is quite high. Thus, this kind of work should have been done. Beside thus, we would like to mention that some additional knowledge about this subject was given here firstly.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52909 <![CDATA[Volume:1[14-20]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr

oai:dergiplatformu.com:TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi/article/60 2026-06-18T19:12:55.281Z mulkiye

<![CDATA[Anadolu Efsanelerinde Nimete Saygısızlık]]> <![CDATA[Disrespect at Blessing in Anatolian Legends]]> <![CDATA[Leyla Ece YILDIZ]]> <![CDATA[Anadolu Efsaneleri, cezalandırma, nimete saygısızlık, kutsal, inanç.]]> <![CDATA[Legends of Anatolian, punishing, disrespect to the blessing, sacred, belief]]> <![CDATA[Anlatmaya dayalı halk edebiyatı mahsullerinden olan efsaneler, dünyanın yaratılışı ve sonu, tarihi olaylar, tabiatüstü şahıslar ve varlıklar ile dini olaylar hakkında anlatılan ve gerçek olduğuna inanılan kısa anlatmalardır. Efsaneler ayrıca toplumun sosyo-kültürel algısını aktaran ve toplum yapısını düzenleyen işlevlere sahip olması bakımından oldukça önemlidir. Anadolu efsaneleri, halkın dünya görüşünü, gelenek-göreneklerini, ahlaki anlayışını genç kuşaklara öğretme ve gelecek nesillere aktarma işlevini üstlenir. Bu açıdan efsaneler toplumsal yapı içerisinde kültürel devamlılığı sağlamada önemli bir rol üstlenirler. “Nimet” bütün toplumlarda olduğu gibi Anadolu insanı için de kutsaldır. Bereketin sembolü olan nimete, saygı gösterip onu korumak her bireyin yapması gereken bir davranıştır. Aksi durumlarda birey en ağır şekilde cezalandırılır. Efsane metinleri de toplumun aynası niteliğinde olduğu için bu cezalar en açık şekliyle efsane metinlerinde karşımıza çıkar. Bu çalışmada, Anadolu efsanelerinde “Nimet” kavramı içerisinde yer alan ekmek, su ve sütün toplumdaki yeri ve onlara yapılan saygısızlıkların nasıl meydana geldiği ve verilen cezaların ne olduğu Anadolu Sahası Türk Efsaneleri arasından seçilen örnek metinlerden hareketle işlevsel halkbilimi kuramı bağlamında incelenmiştir.]]> <![CDATA[Legends, which are the product of narrative-based folk literatüre, are short narratives that are believed to be real and are told about the creation and enf of the World, historical events, supernatural persons and wealts and religious events. Legend a are also quite important in the way of having functions that transmit the socio-cultural perception of the society and regulate the social structure Anatolian legends undertake the function of teaching and transferring the worldwide of community traditions-customs and moral understanding to the young generations and the next generations. In this respect the legends play an important role in providing cultural comtinuity within the social structure. As in societies, “blessing” is sacred for Anatolian people, too. Showing respect and preserving the blessing which is the symbol of plentifulness is a behaviour thad every individual should do. Otherwise, the individual will punished as the severest. Because the legend texts have the characteristics of the mirnor of the society, these punishments appear in the legend texts in the clearest form. In thıs study, the berad, water, and wilk which are included in the concept of “b”Lessing”, one of the Anatolian legends in the society, how the disrespect made to them happens and what the punishments are have examined in the context of functional folklore theory, based on the sample texts selected from between the Anatolian Area Turkish Legends.]]> TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi TURKBITIG Journal of Cultural Studies info:eu-repo/semantics/article application/pdf https://turkbitigdergisi.com/?mod=makale_ing_ozet&makale_id=52888 <![CDATA[Volume:1[42-59]]]> 2791-9811 TÜRKBİTİG Kültür Araştırmaları Dergisi eng-tr 52888